Reklam
Düz bir manzaraya baktığımda, sonsuzluktan başka bir şey görmüyorum.
Son sayfasını çevirdiğimde ne düşüneceğimi hatta ne diyeceğimi bilememiştim. Stefan zweig evet, bende bu duyguyu genellikle uyandırır. Ama bilinmeyen bir kadının mektubu farklıydı. Sevdim mi sevmedim mi, ne düşünüyorum o an hiçbirini bilemedim. Kadının duygularında o kadar kaybolmuştum ki kafamı kaldırdığımda benim duygularım nerdeye dönüştü olay.
Kadının duygularına aşk diyenlerle takıntı diyenler ikiye ayrılıyor genelde. Tabii genel tabiriyle ele alırsak böyle. Ben ilk sayfalarda bunun aşk olduğundan emindim, hatta büyülenmiştim. Ne güzel yaşanmış, ne güzel yazılmış. Fakat ilerledikçe bu duygular ağırlaştı. Aşkın takıntıya nasıl dönüştüğünü çok net gördük. Sessizce, sinsice ve sakince. Bay R’nin haberi bile olmadan ona karşı büyüyen bir takıntı.
Bu takıntının kadına nasıl büyük bir zarar verdiğini okuduk. Ve ben son sayfaya kadar buna tamamen takıntı demek istemedim. Bir şey vardı ama ne? Bilmiyordum. Ama vardı. Ta ki son sayfalara kadar. Okuduğumuz kadın karakterin tanrı inancı yüksekken son sayfalarda bu hisler öyle bir boyuta ulaşıyor ki, tanrıya olan nefretini okuyoruz bir kısımda. Yinede adama bir şey diyemediğine şahit oluyoruz, yine onu anladığını görüyoruz.
Bu kısım tokat gibi çarptı sanırım. Bu aşk olabilir miydi? En büyük inancını sarsacak kadar kuvvetli olabilir miydi? Bu his büyük bir yıkıma sebep oluyorsa ve bu yıkımı sadece kadın yaşıyorsa bu aşk mıydı takıntı mıydı?
Beyaz güller, vedayı simgeler dedik. Bay R hep veda etti ama kadın bu vedayı hiçbir zaman kabullenemedi. Ya da kabullenmek istemedi. En azından benim hissettiğim, benim çıkardığım buydu.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,5bin okunma
Aklından Bir Sayı Tutİnceleme
Nasıl bitti bu kitap?
Evet, son sayfasına geldiğinizde genellikle verdiğiniz tepki bu oluyor. Kitap boyunca genellikle bir dedektifle ilerliyorsunuz. Onun öğrendiği kadarını öğreniyorsunuz onun düşüncelerini ve hayatını görüyor onun gözünden bakıyorsunuz. Polisiye okuyanlar bilir bu polisiye romanlarının en eğlenceli kısmıdır. Katilden okuduğunuz sahneler genellikle az. Ama kısa ve öz sahneler olduğu için çok hoşuma gitti. Her kitabı bir dosya olarak düşünebilirsiniz. Her kitap farklı cinayetleri ve farklı katilleri ele alıyor.
Okurken fazlasıyla keyif aldım, eğer polisiye okumayı seviyorsanız mutlaka bir şans verin derim. Ustalıkla işlenen cinayetler ve dedektif gurney’in zekası size inanılmaz bir keyif verecektir.
Tamam o zaman; bu tümüyle doğru olsa bile, bir gün eserlerimle böyle bir delibozuğun, böyle önemsiz birinin yüreğinde neler olduğunu göstermek isterim. Kırgınlıktan çok sevgiye dayanan, her şeye rağmen tutkudan çok dinginlik duygusundan kaynaklanan arzum budur.
Reklam