İnsanlar kendilerini başkaları için o kadar önemli görüyor ki aslında bir hiç olduğunu kabullenmekte zorlanıyor. Oynadığı bütün oyunlar, yaptığı bütün hileler hepsi boşa gitti. Kimse onu umursamadı. Aslında o da farkındaydı. Ama gözden düşmek benliğini bitiriyordu. Hayatlarıyla oynadığı insanların şimdi ona bir tehlike arz etmesi canını acıtıyordu. An ve an onunla beraber o evde yaşadım diyebilirim. Keşke biraz olsun kendi sevseydi. O kendini sevmedi. Başka insanların üzerindeki etkisini sevdi. Sonu da bir hiç oldu. Koskoca bir HİÇ....
Bir Çöküşün ÖyküsüStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202591,9bin okunma