Dolayısıyla zaman içinde başka birine dönüştüm.Hergün,hemen her saat yazmayı düşünen, yazının içinde yaşayan birine.Yazma anlarımda çoğalarak kimi zaman yaşama anlarımdan çalarak büyüdü ve hayatımı kapladı.
Çünkü Sait Faik iktidarın her türüne tavır almış,adeta oyunun dışında kalmak için özellikle çaba sarf etmiş,tüm yazdıklarında insanın ister zengin ve güçlü,ister fakir ve düşkün olsun hemen hepsinin iktidar duygusuyla kötülüğe yaklaştığını,iktidarın sadece devlet ile birey arasında kurulan bir yönetim ilişkisi olmadığını, tam tersine;nerede iki insan varsa orada bir iktidar ilişkisinin kurulduğunu ve insanların bu yüzden acı çektiğini anlatmış bir yazardır.
"Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara haksızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever, ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır. Hiç kimse uğradığı ilk haksızlığı hazmedemez.”
"Buraya gömülen insanlar mezar taşlarının üstüne gerçek yaşlarını değil,hayatta mutlu oldukları günlerini yazarlar.Kimi 21 gün mutlu olmuş, kimi 37 gün.52'yi geçen çıkmadı daha."