Şahsına münhasır
@Mstfsrn
Göründüğüm, yansıdığım , yazılarımdan anlaşıldığım.gibiyim. Ne eksik, ne fazla.
01.02.24 [K&M]
Divan edebiyatı yazarı olan İskender Pala, bu romanında aşk, ilahi aşk üzerinde fazlaca durmuş. Sultan Ahmet dönemi ve camii yapımı sürecinde geçen bu olayı anlatırken adeta Osmanlı sokaklarında gezdiriyor okuyucuyu.
Yeşilçam filmi tadında bir roman olmuş. Bilhassa kızın aşkına kavuşamaması ve lal olması, kocasının onu çok sevmesi ama ilk aşkını beklemesi. Hatta kocasının onu kaçırma hikayesi Şener Şen'in “Eşkıya” filmindeki Keje karakterini akıllara getiriyor adeta.
Bu kitaba not vermek gerekirse, on üzerinden sekiz derim.
Keyifli okumalar
Reklam
Muhtelif hikayeleri ihtiva eden bir eser
+ Sokağın Adı Issız
+ Suyun Önündeki Ses
+ Ruhuma Kanat Vurur Kuşlar
+ Bir Gecenin Yarısı
+ Gül/Deren
Bir hüzün öykücüsünün kaleminden çıkan değerli öyküler herkesin okumasını tavsiye ederim.
Ali Haydar Haksal, Türk edebiyatına armağan ettiği birbirinden değerli otuz iki kitabı kadar, yirmi beş senedir bir kuyumcu titizliği ile yayımını üstlendiği Yedi İklim dergisi ve yayın sayısı elliyi aşan Yedi İklim yayınlarıyla hiç fark ettirmese de, bilenlerin bildiği görenlerin gördüğü çağdaş bir Malkoçoğlu’muzdur o bizim.
Belki hikâye yazarlığından çok, şairliği ve oyun yazarlığı ile tanınan Sabahattin Kudret Aksal’ın öyküleri yazarın duyarlılığının izlerini taşıyan, bazıları bir olay örgüsünden çok deneme havasına sahip olan veya “hatırlıyorum” tarzı ile dikkat çeken eserler. Yazarın çağdaş olma gayretini sadece dilde yaptığı değişiklikler değil, öykülerin içeriği de gösteriyor. Örneğin kitaptaki ilk öykü olan “Bir Dostluk” birkaç gündür tanışan bir kadın ve erkeğin “geçmişlerinden bile sıyrılarak”, “herkesten, her şeyden uzak” bir odada buluşarak yaşattıkları dostluğu örneğin bir güncel Fransız filminde görebileceğimiz bir içerik ile anlatıyor okuyucuya. Bu modern hava “Soyut Oda” ve “Vav’lar” adlı öykülerde de çıkıyor karşımıza. Kitapta iki ayrı versiyonu olan “Hayriye Hanım” bir olaydan çok, bir durumu anlatan eserlerden biri ve yapıttaki pek çok öyküde de karşımıza çıkan bir hüzünlü gerçekçiliğe sahip. Bu hüzün, bir parça karamsarlık ve kabullenme havası ile birlikte başka öykülerde de yer bulmuş kendisine. Örneğin “Geceye Doğru” emekli olacağını öğrenen bir adamın hayatı sorgulamasını, gençlik özlemini ve huzuru hayal etmesini etkileyici bir şekilde anlatıyor okuyucuya. Nostalji de yer bulmuş öykülerde kendisine: Örneğin “Bizim Olan Sokaklar” çocukluğunun, gençliğinin geçtiği yerleri geçmişe özlemle hatırlayan herkesin hemen içine girivereceği satırlar ile okuyucuyu bir nostaljinin içine yerleştiriyor özenle. İç sıkıntısı ve/veya burukluk duygusu da hikâyelerdeki ortak temalardan biri. Örneğin “Sokakta Opera” sebebi belirsiz bir iç sıkıntısı yaşayan bir karakterin sokaklarda geçirdiği bir sıradan günü o sıkıntıyı somutlaştıracak bir güçle anlatırken, “Oğul” bir kısa film hikâyesine kaynak olabilecek içeriği ile bir anne ve oğlunun bir sıradan akşamlarının hayal kırıklığını da
Reklam