Aysun Musayeva
@MsyvA
Reklam
Korkulmaktansa sevilmek mi daha iyidir, yoksa tersi mi? Sorunun yanıtı şudur: Kişi, her ikisini birden ister; ama bunları bağdaştırmak zor olduğu için, ikisinden birinin olmaması gerekiyorsa, sevilmektense korkulmak çok daha güvenlidir.
İbrahim heç vaxt tragediya qəhrəmanı
olmayıb, o, tamamilə fərqli bir şeydir; o, ya qatildir, ya da iman adamıdır. Mən tragediya qəhrəmanını başa düşə bilirəm, amma İbrahimə başqalarından daha çox, hətta dəlicəsinə heyran olsam belə, onu anlaya bilmirəm.
Teleological suspension of the ethical
Bu əsərdə məni ən çox düşündürən məqam "Əxlaqın teleoloji dayandırılması" anlayışı oldu. Kierkegaarda görə, İbrahimin öz oğlunu qurban verməyə aparması bir cinayət deyil. O, hamı üçün keçərli olan "ata övladını qorumalıdır" etik qanununu, Tanrıya olan mütləq itaəti naminə "dayandırır". Bu, imanın elə bir zirvəsidir ki, orada artıq ümumbəşəri qaydalar susur, yalnız insan və Tanrı qalır.
Məhz bu nöqtədə "İbrahimin sükutu" başlayır. İbrahim sükut edir, çünki yaşadığını heç kəsə izah edə bilmir. O, imanın elə bir mərhələsindədir ki, bunu izah etmək mümkün deyil.
İrqlərin qarışıq olduğu bir dövrdə, öz irqinin ən yaxşı ünsürlərini qoruma mövzusuna qısqanclıqla önəm verən bir dövlət, bir gün dünyaya hökmranlıq edəcək.
Reklam