Kalmadı geçmişimden,
Ne bir iz ne bir keder.
Varlığın yazılmış kaderime,
Tâ ezelden.
Yarım imanımı tamamlayan,
Anlatmadan beni anlayan,
Bir yâr var,
Yarada şifa da kendi olan.
Kırmızı ile beyazın rengi,
Hilâl ile yıldız gibi,
Türklük ile İslam gibi,
Tamamladı bende tüm ahengi.
Bu tenden ayrı kaldı bu Cân.
Canan oldu, bu beden denen hân.
Ne keder kaldı bana, ne de gâm,
Kalmadı, geçmişimden ne bir iz ne bir ân.