Ümmügülsüm
@Muhayyilemce
||"Bazen gezegenimiz acaba evrenin tımarhanesi mi diye düşünmeden edemiyorum."
-Goethe
Şu anda okuduğu kitap
Kitapta psikolojik roman olması hasebiyle düşüncelere iç sese sayfalarca yer verilmiş. Ortalarına doğru biraz sıktı ama bitirmeye gayret edince aktı bir şekilde. Kitapta ihanetin vücut bulmamış halini gördüm. Bu yüzden her ne kadar masum gibi dursada ihanet ihanettir. Ama kimsede sınanmadığı günahın masumu değildir diyorum. Aşka sevgiye ve namusa dair çok güzel çıkarımlar mevcut kitapta. Genel olarak beğendim.
" Evet, seviyoruz ve ister istemez aşkımıza esir oluyoruz."
Üç harfli demediğim için, hassasiyeti olanlar adına özür diliyorum..
Çocuk kitaplarını okumayı ayrı seviyorum. Belki de bu benim hayalperest kişiliğimden kaynaklı bir durumdur. Çocukken gökyüzüne bakar şimdi belki de üstümde melekler geçiyordur diye düşünüp hatta inanıp boşluğa doğru gülümser el sallardım. Bana görünsünler diye de seslenirdim. Cinlerlede haşir neşirdi muhayyilem. Sadece bana görünecek her zaman yanımda olacak benimle konuşacak tatlı sevecen bir arkadaş olarak düşünürdüm onları ve böyle bir arkadaşım olsun isterdim. Allah'tan öyle bir şey olmamış. Oda da yalnızken arkamdan biri seslenince havaya sıçrıyan bendeniz, yanlışlıkla bu arkadaşlara rastlasaydi ne halt yerdi.. :)) belki de küçükken, büyüklerden duyduğum o hikâyeden dolayı böyle düşünüyordum.
Büyüklerimin dediklerine göre bir kadının çok ama çok güzel üç kızı varmış. Kadın bunları kem gözlerden korumak için hep saklıyormuş, birileri eve gelince. Bir gün böyle bir olay olmuş. Kadın onları büyük bir kazanın altına saklamış. Ortada kimsecikler yokken onları ordan çıkarmaya gitmiş. Kaldırmış kazanı ne görsün, üç kızıda yok orda. Aramış taramış bulamamış. Kadın Allahın yarattığını kuldan sakladığı için bu cezaya çarptırılmış. Işte bu olaydan cinler meydana gelmiş. Ve büyüklerin dediklerine göre de cinler çok güzel yaratıklarmış.
Hikaye işte ama o zamanlar baya inanmışa benziyorum bunlara. :)
Kitaba dönecek olursam.. Sara adındaki küçük bir kızın kurduğu düşerlerden bahsediyor. Sara kurduğu bu düşler sayesinde yaşadığı zor şartları dayanılır hale getiriyor kendisi ve diğer küçükler için. Okurken bende kendi çocukluğumda kurduğum düşleri hatırladım. Ve bu anımsayışlarla kitabı okumak daha keyifli hale geldi. Belki sizde bu kitabı okurken kendi çocukluk düşlerinizi hatırlarsınız. Kim bilir.. Denemeye değer, okuyun efendim :)
Benim nezdimde en kıymetli meslek öğretmenliktir. Çünkü onlar yetiştirir yarının büyüklerini, onlar yarını inşa eder. Ve iyi yetişmiş bir insan dünya için her şeyden daha faidelidir. İyi yetişmişten kasıt belki herkeste farklı bir anlam buluyordur. Benim kastım ise; doktor, mühendis, öğretmen, hemşire.. vesaire değil. Yani sadece bu değil. Bir çoğumuz denk gelmişizdir bir makam mevkiye gelmiş insanların, insanlıklarını unuttuklarını ve kibirlerine şahitlikte etmişizdir. Ve on bir çoğumuzun dilinden/yüreğinden " .......... olmuşsun ama insan olamamışsın." dökülür. İnsanlara zulmeden de insan, onların yarasını sarıp dertleriyle dertlenende insan. Kitaba değinmek istiyorum. Biliyorum yazdıklarım ve ya yazamadıklarım asla bu kitapta bahsedilen güzel insanların ve güzel öğretmenlerin güzelliklerini yansıtamayacak ve eksik kalacak. Ama şunu söyleyebilirim. Okuduğum her anı da onların davalarına, aşklarına şahitlik ettim. Bazı yerler de kendi öğrenciliğim ile karşılaştım bazı yerlerde beni ben yapan can öğretmenlerimle karşılaşıp(hatırlayıp) tebessümler dualar la yolcu ettim. Öğretmenliğe tekrar tekrar sevdalandım. Hakkını verebileceğimi bilseydim inansaydım yapmaktan zevk ve gurur duyacağım bir meslek olurdu. Ama ben bundan emin olamadığım için tercih listesinin sonunda yer bulabildi kendine. Ve belki de hak etmediğim için bana nasip olmadı. Çünkü biliyorum ki öğretmenlik sabır ister ve o bende yeterli değil ne yazık ki.. Burdan bütün öğretmenlerimize kocaman saygılar sevgiler.. İyi ki varsınız.
Aşk denen şey zannımca bir hastalık gibi. Birden bire kendinde bir değişiklik hissedersin. Başları önemsiz gelir gelip geçer diye düşünürsünüz. Sonra giderek size hükmetmeye başlar. Adeta esir alınmış olursunuz. Her şeyinizle onunla alakadarsınız. Güldürürse güler, ağlatırsa ağlarsınız. Bazıları susturulmuş mantığının ağzını açar ve dinler. Kurtulma çaresi arar. Bazısı zaten hayatın kendisinden bıktığı için kendine ölüme teslim eder. Ve hiç bahsetmediğim diğer tayfa. Onlar bu hastalığa kapılmaktan son derece mesutturlar. Çünkü şifacıları mevcuttur. Sevdiği gibi sevilirler.
Kitapta genel olarak şark ve garp mukayese edilmiş. Neriman, garba hayranlık duyan ve onlara benzemeye,onlar gibi yaşamayı arzulayan genç bir kız. Şinasi ile uzun yıllardan gelen bir ilişkisi vardır. Darulelhan da macit adında bir gençle tanışır ve bundan sonra arzuları gün yüzüne çıkmaya başlar... Nerimanın pişman olmayacağını merak ede ede okudum kitabı. Biz gençler için büyük derslerin çıkarılacağı bir kitap.. Gerçi sadece gençlerin değil herkesin ders çıkarması gereken bir yapıt. Kültürümüz, mazimiz herşeyi ile harikulade. Keşke batının sadece teknolojisini falan alsaydık. Bu yönlerden benzemeye çalışsaydik. Ama yok biz modasını, sinemasini bizim kültürümüze uymayan yaşam tarzlarını aldık, benimsedik. Kısacası okuyun..
