Esra
@Multisef
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
İstanbul
37 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·56 syf.·
2023 24. kitabı
Reklam
Doğru, hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor..
Ben ki aşkın kendisiyim bir renkte, bir kararda kalmayan tezahürümden gam yeme. Kaybolan da benim, bulunan da ben! Bil ki aşk için uzaklık ve yakınlık yoktur; zaman ve mesâfe, bunlar iptidai ölçülerdir. Zevk de benim, ıztırap da ben... bulut da benim, güneş de ben; gören de ben, görülen de ben! Ben küçük bir topum, fakat bütün kâinat, yanımda bir hardal tânesinden de küçük kalır. Ben her şeyi kuşatırım herşey benden doğar, bana geri döner. Ben baştan aşağı esrarım.. Kucağına kendi mânândan olan o vücudu iten de benim, koparıp çeken de ben! O gitmedi. gitmedi; hayır onu senden almadım. Nereye gidecek? Gidecek yer yok ki. Her şey, her yer, bütün cihan benim! Benim varlığım mahşerinde birleşmek vardır: fakat ayrılık yoktur.
Fakat kim ne derse desin, ben, baharın bu muzaffer ve başı yukarı saltanatına, bir aşk acemisinin helecansız toyluğunu bulurum. Tabiatın bu mevsimi, aşkı tebessümle başlayıp tebessümle devam edecek zanneden bir yeni sevdalı gibidir.