Mümine
@Mumisindunyasi
Tarih
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
145 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
“...yaşamak, karanlık bir denizin kıyısında yürür gibi kaybolmanın kıyısında yürümekmiş; insanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş. Yalnızlık, hayatın içindeki küçük bir parça değil, hayatın kendisiymiş. “
Reklam
Aslında kitapla ilgili birsey yazmayı düsünmüyordum ama bitireli birkaç gün olmasına rağmen üstümde bıraktığı etkiyi atabilmiş değilim. Ben 
Alex Schulman ‘la 
Malma İstasyonu kitabıyla tanışıp kitaba ve yazım tarzına hayran kalmıştım ve etrafımdaki herkese okuttum sayılır:) 
Hayatta Kalanlar ise çok daha yavaş ilerleyen bir hikaye oldu benim için okurken bazen sabırsızlandım ancak bittiği zaman içime bir taş oturdu sanki. Nils, Benjamin ve Pierre’i onların yalnızlıklarını, gerçek ilgi ve alakaya, sevgiye, görülmeye olan ihtiyaçlarını,ihmal edilmişliklerini.. Şefkatle sarıp sarmalamak istedim. Eminim okuyan herkes benzer duygular hissetmiştir. Ve minik Molly.. Konusundan çok bana hissettirdiği duygularla hatırlayacağım bir kitap oldu.
Alex Schulman ‘la Malma İstasyonu kitabıyla tanışıp kitaba ve yazım tarzına hayran kalmıştım ve etrafımdaki herkese okuttum sayılır:) Hayatta Kalanlar ise çok daha yavaş ilerleyen bir hikaye oldu benim için okurken bazen sabırsızlandım ancak bittiği zaman içime bir taş oturdu sanki. Nils, Benjamin ve Pierre’i onların yalnızlıklarını, gerçek ilgi ve alakaya, sevgiye, görülmeye olan ihtiyaçlarını,ihmal edilmişliklerini.. Şefkatle sarıp sarmalamak istedim. Eminim okuyan herkes benzer duygular hissetmiştir. Ve minik Molly.. Konusundan çok bana hissettirdiği duygularla hatırlayacağım bir kitap oldu.