Ahmet Faruk OK
@Muskilpesent
Enfokrasi, günümüz toplumunda bilginin tanımı ve niteliğinin değiştiğini, eskiden gerçeği ortaya çıkarma amacı güden bilginin enformasyon aletleriyle dönüştüğü iktidar tazeleyici fonksiyonunun giderek arttığını bizlere gösteren az hacimli bir eserdir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Rasim Özdenören'in yazdığı ve tek romanı olan bu kitapta; din ve devlet için cihad edip sonra aldatıldığını anlayıp evinden hiç çıkmayan ve Rasulullah (sav)'ı temsil eden gülü yetiştiren bir adamın ilk defa 50 yıl sonra dışarı çıkıp ortamın nasıl değiştiğini görüp delice (!) tepki göstermesini ve diğer yandan zengin, hasta ve yaşlı bir kocaya yaslanan ve sûrî bir lüks ve şatafat görünen Sitare'nin ve onun hayatında olan diğerlerinin hayatlarının aslında ne kadar acıklı ve yalnız olduğunu ve insanların yakın arkadaşlarıyla dahi ne kadar boyalı ve maskeli söz ve davranışlarla gerçek duygu ve düşüncelerini sakladıklarını ve bunun çelişkisi içinde her zaman maddî olarak olmasa da manevi olarak nasıl öldüklerini anlatan iki senaryoyu birleştirip Türk toplumunun modernleşme tecrübesini ve karşıt iki cenahını ve durumlarını gün yüzüne sermiştir. Bu romanın ilgi çekici diğer bir yanı -ki bence bu kısım çokça atlanıyor- bit Türk şehrinin günden güne nasıl modernleşip geleneksel yapısından her yönüyle koptuğunu uzunca tasvir etmesi de yüz senedir içinde bulunduğumuz tecrübenin ne denli yerlere varıp neyi kaybettiğimizi trajik bir şekilde ortaya koymuştur.
Aslında modern zamanlarda yaşayan her insan modern hayatı ilk başta gül yetiştiren adam gibi karşılar ancak sonrasında bu duruma alışır ve eski durumu ona delilik gibi gelebilir. Bu sebeple içimizdeki gül yetiştiren adamı bulmak boynumuzun borcudur.
İslam felsefesi hakkında ilim talep eden birisinin başvurması gereken ilk kaynaklardan biridir. Ömer Türker hocanın bu kitabı aslında daha önce yazdığı varlık, ahlak ve İslam Düşünce Gelenekleri kitaplarının mezcedilmiş halidir. Bu sebeple kitabın her cümlesinin dikkatle okunması gerekir ve bunu okuyan kişiler için İslam felsefesi alanında bir anahtar hükmündedir.
Bu roman, müellifin zikrettiğine nazaran Doğu kültürünü yansıtan Rakım Bey ile Batı'yı taklit eden Felatun'u yansıttığı ifade edilse de Rakım Bey'in tam olarak Doğulu olmadığını görürüz. Aslında burada gözden kaçırılan şey de budur. Tanzimat döneminde yazılan romanlarda Batı'yı sûretâ taklit eden Felatun Bey gibileri eleştirmekle uğraşılır. Ancak karşısına konulan bu romanda Rakım Efendi'nin temsil ettiği ideal tip Batı'nın tekniğini, övülen özelliklerini alıp ahlakını terkedebilme kudretini (!) gösterebildiği gösterilmeye çalışılsa da romandaki bazı hal ve hareketlerinin Batı'nın ahlakından olduğu malumdur. Buradan çıkarmamız gereken şey de bizim Batı'nın neresini iyi neresinin kötü görüldüğünü sorgulamaktır. Aslında burada övülen ve Rakım'da olduğu söylenen dakiklik Batı'nın işçileri daha verimli çalıştırmak için geliştirip işçilere vs. çalışanlara kazandırmaya çalıştığı alışkanlıktır. Halbuki Doğu toplumunda saate gerek yoktur. Keza saat kuleleri hep Batı'dan gelmiştir. Bunun gibi çeşitli cüz'î örnekleri düşünüp 200 senelik Batılılaş(a)ma(ma) serüvenimizde nerelerde hata yaptığımızı düşünüp kullî bir bakış elde etmeliyiz.
Bu Ülke, Cemil Meriç'in fikri yolculuğuna sizi de ortak etmek suretiyle hakikati araştırma yönteminin yazıya geçirilmiş halidir. Gerçekten bu kitabı okuyan anlayacaktır ki bir sürü roman veya şiir okuyarak elde edilemeyecek manalar bu kitapta saklıdır ve bulunması da çok zor değildir. Bu sebeple Cemil Meriç'in hakikat yolculuğuna eşlik etmek için ilkönce Bu Ülke aşamasında onunla beraber olmak yani Hz. Hızır ve Hz. Musa olayındaki gibi onunla gidilip gidilmeyeceğine karar verilmesi gerekir.
