Mustafa Adem
@MustafaAdem
49 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
9/10
J. Mario Simmel, İkinci Dünya Savaşı zamanı casusluk faaliyetleriyle iç içe geçmiş bir hayatı konu alan kitabıyla güzel bir iş çıkarmış. Babası öldürülen kahramanımızın, babasının katilinin yeğeniyle beraber nedenleri araştırmaya başlamasıyla olay örgüsü kurulmaya başlar. İngiliz, Rus, Fransız, Amerikan, hatta Arnavut gizli servisleriyle karışmış bir hikayeyle karşılaşacaksınız. Yine yaşanmış bir olayı anlatması kitabı daha ilginç kılıyor denilebilir. Ancak diğer kitaplarına göre okunmasının daha zor olduğu doğru. Bunun ise tek nedeni karakter ve olay sayısının çok fazla olmasının bazen takibi zorlaştırması. Yine de sürükleyici bir kitap ortaya çıkarmayı başarmış yazar. Sanıyorum Mario Simmel'in her kitabı çok güzel. Yalnızca iki kitabını okumuş olsam da bunu çok rahat söyleyebilirim ki Mario Simmel adını gördüğünüz her kitabı okuyabilirsiniz. Tavsiye ederim..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Johannes Mario Simmel
"Valerie Steinfeld babamı niçin öldürdü? Meerswald niçin öldürüldü? Babam niçin toplulukları öldürecek şeyler hazırladı? Bu onun görevi miydi? Mantığı çalışmıyor muydu?"
"Bunun çeşitli nedenleri vardır, hatta bazıları biyolojiktir de." Groll çayını yudumladı. Geceleri evde çalışması gerekirse çok çay içerdi. "Her şey insanın, maymun gibi tırnakları ile değil de elleri ile kavga etmesiyle başlar. Sadece küçük çocuklar kavga ederken karşısındakini ısırır. İnsanlar elleri ile kavga ettiği sürece, birbirlerini öldürmediler. Sonra bazı insanlar sopalar ve taşlarla kavga etmeğe karar verdiler. Bu silahlarla önce hayvanlara, sonra da birbirlerine hücum ettiler." Sigaranın külü, Groll'un kucağına düştü. Bunu görmedi bile. "Böylece insanların ilk silahları sopa ve taşlar oldu. Sonra her şey gelişti. Ok ve mızraktan, tüfeğe, uçak bombalarına, kıtalararası füzelere, mikrop bombaları ve basil zehirlerine ulaşıldı. Düşmanlar birbirlerine her geçen gün daha çok uzaklaşma fırsatını buldular."
Sayfa 529 - Altın Kitaplar _ 1973
Johannes Mario Simmel
"Kriz geçirmesi yakındır." diye düşündü Groll. Kadının gülüşü asabını büsbütün bozdu. İnsan doğuştan böyle işte; sonradan olma hiçbir şey yok. Bütün araştırmalar bunu gösteriyor. Şimdiye kadar bu odada kriz geçiren binlerce kişi oldu. Hep aynı şey. Buz devrinin mağarada yaşayan insanıyla şimdiki insan arasında gerek psikolojik ve gerekse fizik bakımından hiçbir fark yok. O zamandan bu yana sadece kültür yönünden ilerleme kaydedilmiş. Ama insan, yine aynı insan.
Doğuştan meydana gelen davranışlar hep aynı.
Heyecanlar, o zamanın heyecanlarından farksız.
Ya akıl? Ah, zaten...
Sayfa 56 - Altın Kitaplar _ 1973
8/10
Hepimiz bazen hissederiz bir anın, sadece bir anın hayatımızda onulmaz değişikliklere sebep olduğunu. Bazen bir el hissederiz sanki sırtımızda "Hadi" diye itekleyen. İnsanlığın en büyük avantajının sonunu bilmemesi olduğunu okumuştum bir yerde. Stefan Zweig, o eşsiz diliyle böyle işler yapıp, yine yaparken sonuçlarını bilmeyen; ama sonuçlarıyla dünyayı değiştiren birkaç kişiyi ve o anki şartlarla sonuçları sıkı sıkı bağlı birkaç olayı anlatmış kitabında. Suya atılan bir taş gibi etkisini dalga dalga her yerde gösteren olayların kitabı çok şey öğretiyor insana. Tavsiye ederim.
Stefan Zweig
Alınyazısı güçlülere ve zorla sokulur. Tek bir kişiye yıllar yılı kul köle olur. Caesar, İskender ve Napolen'lara; zira o kendisine benzeyenleri, kendi gibi ele avuca sığmaz ve akla sığmaz kişileri sever.
Fakat kimi zaman, ancak pek uzun aralarla ve tuhaf durumlarda, önemsiz birine kendini bıraktığı görülür. Evet, kimi zaman -bu an dünya tarihinin en şaşılacak anlarıdır- ipi sadece titrek bir saniye için, çok önemsiz birisinin eline geçer. Fakat böyle kişiler, yiğitlikler yüklü dünya oyunu ortasında kendilerini buluverince, sorumluluklar akıntıları içinde mutlu olmaktan daha çok korku duyarlar; elleri arasında buluverdikleri alınyazısı yükünü titreyerek bırakıverirler. Böylesine bir olanağı sımsıkı çekerek kendini de yüceltenlere pek az rastlanır. Zira yücelik önemsize sadece tek bir saniye kendini bırakır, bunu elinden kaçıranı ise asla bağışlamaz ve bir ikinci defa ona yüz vermez.
Sayfa 103 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
