Bu kitabı okurken neredeyse dayanılmaz bir acı hissettim. Birbirini takip eden her nesil arasındaki kopukluğu, gençlerin kendilerini nasıl bilgeliğin ve anlayışın zirvesinde gördüklerini, yaşam döngüsü saldırana kadar nasıl bu yolda devam ettiklerini düşünüyordum. Bir gün uyanırlar; artık onunla birlikte değiller ve kendi çocuklarının küstahlığını duyuyorlar. Hareket halindeki bir dönme dolap. Bu döngü genellikle gençlerin ebeveynlerine karşı davranışlarından da sorumludur. Sinirli olmak, sabırsız olmak, çabuk öfkelenmek, minimum empati. Rilke'nin genç şaire sakin olmasını, dinlemesini ve şefkatli olmasını söylemesi aklıma geldi. Eski nesle şüphe avantajını verin. Çok geçmeden orada olursunuz…
“Nihilist Bazarov”a gelince… Onun gibilerini çok tanıdım. Yıllarımın dolambaçlı yolunda ilerledikçe bu karakterleri ayıklamaya başladım. Konuşmada bir piyon olarak kullanıldığımı hissediyorsam ateizmi, Neitzsche'yi veya özgür iradeyi tartışmanın hayranı değilim. Bu karakterlerin niyetlerini her zaman hemen anlayabilirsiniz: ayıracakları bir veya daha fazla saatleri olabilir ve yüce konuşmalarının ışığını size bahşetmek için yüksek atlarından inmeye hazırdırlar. Bu konuşma genellikle onların ağırlıklı sorular sormaları ve belirli bir cevap aramalarından oluşur. Bu cevabı vermezsen Allah korusun. Bazarov'la pek çok özelliği paylaştığımı hissettim (geçmiş bir yaşamdan kesinlikle), ama aynı şekilde genç, etkilenebilir, Bazarov'un arkadaşını memnun etmeye hevesli Arkady ile de pek çok özelliği paylaştım. Kendi ağırlığı olan ilişkileri hatırlayabiliyorum. Geriye dönüp baktığımda, bireyselleşmek ve kendi kişiliğim olmak, ama aynı zamanda entelektüel olarak benim için çok şey ifade eden kişiyi memnun etmek gibi kısır bir döngüye yakalanmıştım. İkisine de suç bulmuyorum. Söyleyebileceğim
Reklam
Stefan Zweig, konu psikolojik drama hikayeleri dokumaya gelince genel olarak bir usta. Okuyucunun karakterlerinin zihnine yolculuk yapmasına olanak tanıyan güzel, açıklayıcı düzyazı. Bugüne kadar okuduğum Zweig romanlarında da durum böyle. Ne yazık ki bu kısa roman biraz hayal kırıklığı yarattı, baş kahramanı Zweig'in alışıldık psikolojik karmaşıklığından yoksundu ve oldukça öngörülebilir bir olay örgüsü sunuyordu. Bu hikayeyi okurken kahramanın sürekli abartılan duygularından rahatsız oldum. Bu kısa romanı bitirmek bir zevkten ziyade bir angarya gibi geldi. Ne Zweig'in en iyi hali, ne de benim her zamanki Zweig okuma deneyimim.
Bu romanla ilgili deneyimlerimde azınlıktayım. Belki de doğru kitabın yanlış zamanlaması durumu? Emin değilim. Ancak derecelendirmelerin çoğu 4'lü ve 5'li olduğundan lütfen diğer yorumları okuyun ve ilginizi çekiyorsa bu kısa romanı okuyun.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma
Tutku bizi nereye götürüyor? Bazen delirme noktasına kadar. İşte Stefan Zweig'in bu sefer bizi getirdiği yer burası.
Aniden, hiçbir uyarıda bulunmadan bizi yakalıyor. Bize her şeyi yaptırıyor. Bu, yoluna çıkan her şeyi yok eden ve bizi düşüncesiz eylemlere iten, her şeyi tüketen bir tutku, bu öfkedir. Deliliğin darbesi geçince geriye dönüp mantık dışı eylemlerimize bakarız ve elimizde yalnızca bizi bitkinliğe kadar kemiren pişmanlık kalır.
Stefan Zweig bir kez daha talihsiz kahramanının duygularını ustaca ve başarılı bir şekilde anlatıyor. Ne yazık ki, kendisinin doktor olması ve güzel bir kadının istediği kürtajı yapmayı reddetmesi dışında adı ve soyadı bilinmiyor.
Gece yarısı oldu doktor. Vertigo nefret, tutku ve görev arasında tereddüt eder.
Başka bir psikanaliz için Stefan Zweig'in kanepesinde. Oraya gidiyorum.
Bu kitabı bu kadar büyüleyici kılan şey, hepimizin hayata dair sahip olduğu sorularla boğuşması, aynı tartışmalardan geçmesi, aynı çıkmazlara girmesi, sonra hayırı cevap olarak kabul etmeyi reddetmesi, tavşan deliğinin daha da derinlerine dalması ve aşka, hayata ve varoluşa dair bazı derin gerçekler olarak bulduğum şeyler.
Artık biliyorum ki herkes benim bu kitabı okurken yaşadıklarımı yaşamayacaktır, o yüzden hayatın anlamını falan bulmayı umarak okumaya gitmeyin. Ama aynı zamanda onu bulamayacağınızı umarak okumaya da gitmeyin. Büyüleyici bir kurgusal psikoloji deneyinin gelişimini gözlemlerken, en azından kendinizi bazı klasik felsefi sorular üzerinde düşünürken bulacaksınız.
Anarşist Banker uzun vadeli depolamayı hedeflemişti ama bir türlü tek soluk alıp tüketemediğim için toplanıp başlatılmış bir kitaptı. Düşündüğüm gibi de olmaya başladıktan sonra hızla görünen görünüme sahiptim.
Bununla birlikte sevgili Mavi'nin çoğaldığı üzerine notlar içeren bir kitap olduğunda kesinlikle çok daha kolay kullanabileceğinizi söyleyebilirim. Büyük parçalar kitabı olarak da yorumlayabilirim kendi nezdimde. Savları ve olması gerekenleri sıralarken herkesin kendini doğru şekilde çıkarabileceğine dair inancım güçlendi aslında. insanların bakış açısını değiştirirse, finansal geçiş yöntemlerine yeterince hakimsen çok da zor değil. Aksini kanıtlayan bir tutum da olsa dahi bu şekilde. Eklemeler ve değişikler kısmı ise ele alış şekline dair derinlik katacak yaklaşımları içermekteydi. İşin yazınsal bölümünde bana güzel bir yöntem sundu.
Bunun dışında Şeytanın Saati'ni okurken oldukça ilgimi çekti. Benzer dönemlerde yayınlanan kitaplar okuma planıyla duvarım için bu kitaba yönelmiştim. Keza bir önceki kitabım Demian'dı. Raporun bu kısmı ve Demian'a dair güzel bir eleştiri arşivindeydim, bu treni kaçıralı çok oldu. Dönemsel olarak benzer kaygılara düşüldüğünü düşünmek çok da ukalaca olmaz diye umuyorum. T
Reklam