İşte ben hep böyle bildiğin gibi:
Kaderi öpüp başıma komuşum,
Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum,
Belli efendim, besbelli
Yaşamaktan soğumuşum.
Yaz yağmurları misali yıllarca
Yağmış durmuşum kendi içime.
Zaten dünya öyle dünya ki kim kime
Herkes kendi derdine anca,
Herkesin yüreği lime lime...
Halbuki hayatı sevmem gerekirdi.
Acımayı, sevmeyi oldukça bilirim
Zamanla bir iş tutmayı da öğrendi ellerim,
Hem hayatıma bir de ..... kızı girdi,
Ama gel gör ki bu kaderim...
İşte ben böyle bildiğin gibi,
N'apalım bizi bir kez mimlemiş kader
Her zaman böyle, yağmur bulutundan beter.
İşte böyle hilafsız, gözümün elifi
Her zaman bir romantik portreye benzer...
Ben zaten bu dünyada tek başınayım, hey...
Bir sevdalı gönül bütün varım
Eğer o da olmasa ne yaparım,
Kimbilir hey
Ne yaparım...
Tur Turgut Uyar
Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.
Ahmet Muhip Dıranas
SON KALE
Bir sözü üşüdüğü yerden alırdım
Kirpikleri bir nefes başkasına değmeyenler Kalbimin üstünde tutardım harf harf
Vakitler vakitler gölgesiz vakitler
Başka nedir derdim dünyayı giyinmek
Ey pahalı uğultu, her yerden esen
Son kale gibi gelirdim sana
Hayal sularıyla yıkanmış eşikler
Hükmümü bile bile gelirdim
Yedi donu da yalnızlıkmış sözü olanın
Kalbimin içinde kalırdım öylece
Ey yakınlıktan kanat alan ayrılık
Herkesin gittiği yere bakardın sen
Pazar yerleri. İğdiş evler. Dünyasız huzur.
Ben seni döner döner üşürdüm...
Yatağını eşyaların altına seren...
Hiçbir sonuca açılmayan
O eşiğim ben hâlâ
Acısı da sevinci de yaşamak olan...
Şükrü Erbaş