"Gözünle bakarsan beni görürsün, Gönlünde bakarsan seni görürsün."
✓İnsan, baktığı kadar görür, gördüğü kadar anlar... Kimisi sadece sureti seyreder, kimisi manayı sezer. Göz, zahiri okur; gönül ise hakikatin derin kuyularında kendini bulur. Sen neyle bakarsan, o sana ayna olur. Unutma, göz dünyaya açılır, gönül ise sonsuzluğa...
Elli yıl içinde yetmiş milyon insanı yerinden eden, tutsak düşüren ya da öldüren bir çağın yalnızca ve her şeyden önce yargılanması gerektiği düşünülebilir. Gene de suçluluğunu anlamak gerekir. Zorbanın daha büyük bir ün uğruna kentleri yerle bir ettiği, galibin arabasına zincirle bağlanmış tutsağın şenlik yapan kent içinde dolaştırıldığı, düşmanın halk önünde hayvanlara atıldığı yapmacıksız çağlarda, böylesine açık yürekli cinayetler karşısında, bilinç sağlam, yargı açık olabilirdi. Ama özgürlük bayrağı altında tutsak kampları, insanlık aşkı ya da üstün insanlık eğilimiyle haklı çıkarılan toplu öldürmeler, bir anlamda, yargıyı işlemez duruma sokar.
Sayfa 7 - Can yayınlanı, çevirmen: Tahsin Yücel, 1957 Nobel edebiyat ödülü, PDF·Kitabı okuyor