Alışılmışın dışında yazım tekniği ile yazar bu kitabında iki farklı insanın yazıya dökülmüş içsel hesaplaşmalarını onlara ait iki günlüğü eşzamanlı okutarak aktarıyor okuyucuya, sıkmadan dikkati dağıtmadan heyecanı hep canlı tutarak başarıyor üstelik bu işi. Kitabı bir solukta okuyuveriyorsunuz ve bittiğinde karakterlerin karşılaşmalarının da arkadaşlıklarının da tuttukları günlüklerin de aslında kendi kendileri ile bir hesaplaşma olduğunu farkediyorsunuz. Bir defterin kapanması için muhakkak yüzleşmenin sindirmenin ve uzaktan olgunlukla bakabilmenin gerekliliğinin altını çiziyor. Yazarın Aziz bey hadisesinden sonra okuduğum ikinci kitabı olarak ilkinden daha etkileyici olduğunu ve zihinde iz bırakan kitaplar arasında yerini aldığını söyleyebilirim.