"Özveri"nin adı Düyşenİnceleme
Öğretmen olmanın ne demek olduğunu gelin bir de Düyşen'de görün: Özveriyi, eğitimin önemini, öğretmen olmanın çok bilmekle değil ne biliyorsan onu en iyi şekilde öğretebilmek olduğunu... Her öğretmenin ve öğretmen adayının değil aynı zamanda her bireyin okuması gereken bir kitap. Çünkü hepimiz bu hayatta birilerine bir şeyler öğretiyoruz, birilerine anne-baba, birilerine abla-abi oluyoruz. Peki gerçekten de her şeyimizle geleceğimiz olan çocukları en iyi şekilde hayata hazırlayabiliyor muyuz? Düyşen kadar olabiliyorsak, ne ala. Olamıyorsak dönüp bir aynaya bakmak lazım evvela.
"Şimdi düşündükçe şaşıyorum: Elinde bir tek ders kitabı, doğru dürüst alfabe bile bulunmayan; kendisi heceleye heceleye zor okuyan bir insan bu denli büyük bir işe nasıl girişirdi?"
Köyün çocuklarını okutmak ve onlara iyi birer yoldaş olmak için tüm gücüyle çabalayan Düyşen'in hikayesi...
Reklam
Bu kitabı kendime doğum günü hediyesi olarak almıştım. Aynı zamanda da alırken çok güzel bir kitap aldığımı hissederek almıştım, neden bilmiyorum. Ama şimdi anlıyorum. Kitap o kadar yoğun duygular içeren, edebi açıdan o kadar büyük bir şaheser ki bunu eline alıp arkasını okuduğunda hissetmemek mümkün değil. İyi ki seni seçmişim, iyi ki.
Bu kitaptan neden bu kadar övgüyle bahsettiğime gelirsek, işte onun o kadar fazla nedeni var ki.
Bir kere kitabı okurken sürekli tahminlerde bulunuyorsunuz; acaba şöyle mi, yoksa böyle mi olacak, bu neden böyle yapıyor ki?.. Aslında kafanızdaki sorulara cevap da bulamıyorsunuz ama tahmin etmekten zevk alıyorsunuz.
İkincisi de kitapta tek bir fazladan kelime yoktu. Gereksiz, olmasa da olur denecek. Her cümle dolu doluydu. Bir olayı fazla uzatmıyor, ben o olayı düşünürken bir yandan da diğerine çoktan odaklanmış oluyordum. Hem duygusu yoğundu kitabın hem de anlatımı. Okurken bunu hissetmek müthiş bir şeydi.
Üçüncü olarak da kitap iki kişinin günlüklerinin günü gününe paralel olarak yazılmasıyla oluşturulmuştu. Soldaki sayfalarda Ekmel Bey'in, sağdakilerde ise Derya'nın günlüğünden sayfalar var. Ben mesela 13 Aralık için yazılmış iki yazıdan önce Ekmel Bey'inkini sonra Derya'nınkini okuyarak gittim. Benim için müthiş bir deneyimdi. Çok özgün bir fikir olduğu için de atlaya atlaya okumaktan büyük bir keyif aldım. Ayrıca ikisinin de aynı şeyden bahsederken farklı şekilde anlattığı yerler bile vardı ama bunu psikolojik açıdan nasıl yorumlayacağımı bilmiyorum ve aynı zamanda da hangisinin gerçek olduğunu okurken merak etmedim değil :)
(Bu paragraf spoilerlı)
Dördüncü olarak da kitapta en hoşuma giden şeylerden birisi; Suzan'ın kitapta sadece bahsedilen karakter olması, Derya'nın kendini Ekmel Bey'e Suzan diye tanıtışı, Suzan üzerinden
Sonunda hıçkıra hıçkıra ağladığım ve bir süre etkisinden çıkamadığım mü-kem-mell bir kitaptı. Elinizde varsa hiç düşünmeden alın okuyun. 
Acımak 
Reşat Nuri Güntekin
Acımak Reşat Nuri Güntekin
3.sınıfa giden Enrico'nun çoğunlukla okul hayatını anlattığı bu kitap keyif alarak okuduğum kitaplardan biri oldu. Kitap ayrıca Enrico'nun derste yazdığı aylık öyküleri ve anne babasının mektuplarını da içeriyordu ara ara. Aylık öyküler kitaba renk katmış, özellikle "Alplerden And Dağlarına" öyküsünü söylemeden geçemeyeceğim, büyük bir heyecanla okudum öyküyü. Enrico'ya babasının verdiği öğütlerse okumaya değer. Nasıl ahlaklı, vatansever, yardımsever, vicdanlı, iyiliksever, vefalı bir evlat, arkadaş, kardeş, öğrenci olunur o kadar iyi öğretmiş ve öğretiyor ki babası. Üzerinde emeği olan insanlara yani öğretmenine, aile üyelerine nasıl davranması gerektiğinin, vatanı için nasıl bir insan olması gerektiğinin o kadar güzel altını çiziyor ki. Hayranlıkla okudum. Enrico'nun renkli renkli karakterli arkadaşları da kitaba ayrı bir renk katmış. Kitap Enrico'nun dilinden yazıldığı için de her yaştan insanın zorlanmadan okuyacağı bir kitap olacağına eminim, keyifli okumalar dilerim 
Edmondo De Amicis 
Çocuk Kalbi
Edmondo De Amicis Çocuk Kalbi
Meryem ve Türkiye Gerçekleri
Okuma macerama eşlik eden bu seferki kitap beni derinlere götürdü. Ülkenin acı gerçeklerine, siyasi karışıklıklarına. En önemlisi de coğrafyamızdan derin izler görüyoruz kitapta. Kitapta ana karakter Meryem olsa da onunla beraber Cemal ve İrfan'ın da mutluluğu arayışına tanık oluyoruz.
KONUSU;
Meryem 17 yaşlarında bir genç kız ve amcası Meryem'e tecavüz etmiş. Bu durumda her kıza yapıldığı gibi onun da ortadan kaldırılması gerekiyor. Babası, amcaları ve diğer yakınları ne yapacaklarını bulana kadar izbe bir odada kilitli bırakıyorlar. Bu sürede de 2 yıldır doğuda komandoluk görevi yapan, Meryem'in kuzeni Cemal görevi bitince memleketi Van'a dönüyor. Amcaları da ondan kuzeninin namuslarını iki paralık ettiğini, onu İstanbul'a götürüp kuytu bir köşede öldürmesini söylüyorlar. Cemal de bunu sorgulamadan kabul ediyor. İşini bitirip köye dönüp sevdalısıyla evlenmenin hayalini kuruyor. Bir taraftan da Prof. Dr. İrfan Kurudal adlı karakterimiz hayatının sıradanlığından bıkmış, kendini bulmak için bir ege kasabasına gidiyor. Ve bu 3 karakterimizin yolları bir şekilde kesişiyor.
YORUMLARIM;
Kitabın ilk 100 sayfasında karakterlerimizin ayrı hayatlarından hakim bakış açılı anlatımlar görüyoruz. Karakterler buluşana kadar kitap biraz daha durgun ilerliyor ve daha çok ülkedeki siyasi karışıklıkları, Anadolu ve İstanbul gerçeklerini olaylarla bağdaştırılmış bir şekilde görüyoruz. Karakterler buluştuktan sonra ise kitap heyecanlı bir hal alıyor. Kitabın en sevdiğim özelliği Türkiye anlatımları oldu tabii ki. Yer yer coğrafyamızın güzelliği ülkeme olan sevgimi artırdı, yer yer de kanlı töre gerçekleri içimi dağladı...Bu Zülfü Livaneli'den okuduğum ilk kitap ve diğer kitaplarını okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Meryem'in kişiliği ve yaşadıkları beni genel olarak çok etkiledi çünkü
Reklam