Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor...
Niçin hayatta önüme çıkan her yeni yola adım atmaya bu kadar çekiniyor; her yaklaşan insanı, bana fenalık etmeye geliyormuş gibi endişe ile karşılıyordum...