Sessizlik en büyük ses, yalnızlık en içten dosttur yıldızların altındaki kutlu demlerde. Yine bu demlerde uzak-fan uzağa akan bir kasidenin ılık mısraları, cihanları sürükler ahenkle peşinden. Keza böylesi gecelerde açılır gök kapıları uyanık gönüllere...
Sevda çocuklarını uzak nağmelerin kucağında büyüten bir mürebbîdir çölde gece. Dünyaya açık, Allah'a yakın. Munis ve kuytu birer hisardır orada kervanların konakladığı vahalar. Orada hissedilir ulvī yakarışların hemen kabul olunacağı, ora-da duyulur içli aşkların en güzel hayalleri....