Evet, deli gibi seviyorum, dedi. Seni hiçbir zaman böyle sevmemiştim Vanya. Aklımı yitirdiğimi, böyle sevmemek gerektiğini ben de biliyorum. İyi bir sevgi değil bu... Hem sana şunu söyleyeyim: Bunu önceden de biliyor, en mutlu dakikalarımızda bile bana yalnız ıstırap vereceğini hissediyordum. Ne yapayım ki ondan gelen ıstırap bile beni mutlu ediyor. Ona, mutluluk bulmak için mi gidiyorum sanki? Onun yanında beni neler beklediğini, neler çekeceğimi şimdiden biliyorum.
— Beni nasıl sevdiğini, uzun süredir sevdiğini biliyorum, Vanya. Yaptıklarımı ne sitemle, ne acı bir sözle yüzüme vurdun! Oysa ben, ben... Tanrım, sana karşı ne kadar suçluyum! Eski günlerimizi hatırlar mısın Vanya? Ah, keşke onunla hiç karşılaşmasaydım!.. Seninle yaşar giderdik Vanya, benim iyi yürekli canım Vanya’cığım!.. Ama ben sana layık değilim! Şu anlarda bile sana eski günlerimizin mutluluğunu hatırlatıyorum.