Namus kavramı bizler için bacak arasından ibarettir! Oysa bir insanın hayatını mahvetmek de namussuzluğun en büyüğüdür. Bir insanın emeğini yok etmek de, insana hayatı zehir etmek de namussuzluğun en büyüğüydü. Ama bizler hep namusu kadına yükledik. İşte bu yüzden hep bizler kaybettik.
Patronlar çalıştırdıkları atlara yiyecek almayı hiç ihmal etmezler. Çünkü aç kalan hayvanın çalışmayacağını bilirler. Ama insanların aç kalması umurlarında bile değildir. Onların gözünde, atlar insanlardan çok daha değerlidir. Bu işi anlayamıyorum doğrusu.