Yıldıray Unus
@Nehirden
İzmir
19 Kasım
16 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Track: Evgeny Grinko- Jane MaryamEdebiyat
Catherine'le alakalı olmayan ne var ki zaten? Onu anımsatmayan ne var ki? Başımı eğip şu zemine baksam, taşların üstünde yüzünü görüyorum! Her bir bulutta, her bir ağaçta onu görüyorum... Geceleri havayı o dolduruyor, nefesim oluyor. Gündüzleri baktığım her şeyde gözüme o görünüyor. Onun hayali her yanı sarmış halde! Sıradan insanların yüzleri, kadın ya da erkek, hatta kendi yüzüm bile onunkine benziyormuş gibi geliyor. Bütün dünya onun bir zamanlar yaşadığının, benim de onu kaybettiğimin korkunç hatıralarıyla dolu sanki!
Reklam
Toplumsal kapsamlı bir belgeleme faaliyeti şeklinde kavranan fotoğrafçılık, özünde orta sınıfa özgü olup, hümanizm denen ve hem şevkle hem de hoşgörüyle, hem merakla hem de kayıtsızlıkla tutunulan bir tavrın aracıydı - ve buna göre, en büyüleyici dekor yoksul kenar mahallelerdi.
Eski günlerdeki kadar karanlık olabilseydim umursardım bana vereceğin cevabı; şimdilerde hiç olmadığım kadar netim, her şey o kadar belirgin ki kimsenin düşünceleri, düşüşleri beni ilgilendirmiyor.
Bir intihar zinciri içinde olduğumu düşündüm. Akutagawa. Dazai. Plath. Boğulmak, uyku hapı, karbon monoksit zehirlenmesi; her şeyi ezip geçen üç yudum kayıtsızlık. Sylvia Plath 11 Şubat 1963'te Londra'daki dairesinin mutfağında intihar etti. Otuz yaşındaydı. İngiltere tarihinin en soğuk kışlarından biriydi. Noel ertesinden beri kar yağıyordu ve tüm oluklarda yüksek yüksek kar tepecikleri oluşmuştu. Thames Nehri donmuştu ve otlaklardaki koyunlar açlıktan ölüyordu. Kocası, şair Ted Hughes onu terk etmişti. Küçük çocukları sağ salim yataklarına yatırılmıştı. Sylvia kafasını fırının içine soktu. İnsan böylesi baskın bir keder karşısında sadece irkiliyor. Zaman hızla ilerliyordu. Gazı kapamak için sadece birkaç dakika kalmıştı. İçinde hala yaşama ihtimalini barındıran birkaç dakika. O süre zarfında aklından neler geçtiğini merak ettim: çocukları, bir şiir taslağı, başka bir kadınla kadeh kaldıran çapkın kocası. Fırına ne olduğunu merak ettim. Belki de bir sonraki kiracı, bir şairin son düşüncelerini ve metal bir menteşeye takılı açık kahverengi bir saç telini içinde barındıran bu kocaman kutsal kapta devasa bir temizlik yapmıştı.
Şu kara bulanmış yerkürede düş kuranların tek avuntusu Ay.
-Track: Summoning - Runes of Power”
Reklam