En son yolcu...
@Nejlaa_
293 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
İPUCU VAR. DİKKAT! :))Edebiyat
Polisiye romanlarının en bilinen ismi Agatha Christie' yi tanıdığımdan beri hep bu romanını okumak istemiştim. Büyüleyici bir anlatımı var ya da ben polisiye aşığıyım diye beni etkisi altına alıyor. Ancak özgünlüğü yadsınamaz bir gerçek.
İçeriği ile ilgili, yine bir suç aydınlığa kavuşuyor diğer tüm polisiye kitaplar gibi. Ama bu kitabı benim için özel kılan katilin bir kişi değil on iki kişi birden olması. Kurgusuyla ve on iki katille, o dönem mahkemelerde bulunan on iki jüriye atıfta bulunulması nedense beni etkiledi. Hep son ana kadar sadece iki katil bekledim ama ters köşe oldum. Kurgusuyla anlatımıyla türünün eşsiz kitaplarından biri.
Kitap, bildiğim kadarıyla Türkiye'de yazıldı. Okuma nedenlerimden biri de buydu. Ancak bazı yerlerinde ülkemizin pek iyi gösterilmediğini farkettim. Bu bakımdan olumsuz eleştiri yapabilirim. Belki bana öyle geliyordur ama yine de sevemedim bu açıdan.
"Karşımızdaki sorunla yüzleşmeliyiz. Ve bunun için de olguları belirli bir düzen ve yöntemle düzenlemeliyiz. "
Reklam
Kitap; irademizin aslında ne kadar zayıf olduğunu, elimizdekiyle yetinmeyip hep daha fazlasını istemeyle kendi sonumunuzu getirdiğimizi, açgözlülüğü ve paraya duyulan o iğrenç ve bitmez hırsı aşkla harmanlayarak işlemiş. 25 günde yazılmış bir kitaba göre çok şey anlatıyor. Bu konuda 'Dostoyevski ustalığı' diyorum ve susuyorum. Genel itibariyle güzel ve akıcı bir kitaptı. Hatta bazı bölümlerde istemsizce müdahale etmek istedim. İflah olmaz insan ruhu daha fazlasını isteyince "Yetmedi mi?" diyesi de gelmiyor değil insanın.
"Belki de ruh sayısız duyguyu bir anda tattıktan sonra tatmin olmuyor, huzursuzlanıyor ve nihai bir bitkinliğe varıncaya dek, her defasında artan bir şiddetle yepyeni duygular tatmak istiyordur."
Keyifli okumalar...
"Denizden fırtınalar ve canavarlar gelir ama kötülük gelmez. Kötülük karadadır."
Serinin ilk kitabı ve hayran kaldım diyebilirim. Fantastik tarzda macera dolu bir roman. Devamını merakla okuyacağım.
Kitapta Ged'in büyücü olma yolundaki adımları ve Gölge'yle tanışmasının ardından yaşadığı maceraları anlatılmış. Başlarda olaylar basit gibi görünüyor ama okudukça öyle olmadığı anlaşılıyor. Çünkü Ged'in zaman zaman yaşadığı iniş çıkışlar, kendine fazla güveni sonucunda yaptığı hata ve bunun sorumluluğunu üstlenmesi, yaşadıklarından ders çıkarıp öğrenmek için çabalaması ve gösterdiği cesurca davranışlar için basit bir olay örgüsü var demek haksızlık olurdu. Bunun dışında kitabın başında, adı geçen yerlerle ilgili bir harita verilmesi, anlatılan olayların gidişatını takip etmeyi daha somut hale getiriyor ve benim açımdan güzel bir özellik.
Bakalım Ged'i diğer kitaplarda neler bekliyor.
Şimdiden keyifli okumalar...
"Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım."
Son derece akıcı ve güzel hikâyelerin yer aldığı bir kitaptı. İyi ki edebiyatımızda böylesine değerli bir insan var. Eserleriyle ne kadar övünsem az kalır. Bu kitabındaki hikâyelerin de her biri birbirinden güzel ve eşsizdi. Sait Faik'in eserlerinin doğallığı her zaman hoşuma gitmiştir. Mutlaka bir eseri okunmalı ve onun dünyasına kısacık da olsa giriş yapılmalı diye düşünüyorum.
Keyifli okumalar...
"Sadece bilerek dinlediğinizde duyabilirsiniz yağmurun sesini, zihnin kavrayamayacağı kadar kalabalık bir müzik, tüm ormanda çalınan, bitimsiz tek bir akor."
Bilim kurgu tarzında yazılmış güzel kitaplardan bir tanesi. Ama bende bıraktığı etki bazı bilim kurgu ya da fantastik tarzda yazılan kitaplara göre daha farklı ve daha güzel. Bir şeyler bu kitaba ayrı bir etkileyicilik katmış ve bu sayede sıradanlığı aştığını düşünüyorum. Bu tarz kitapları okumayı sevenlerin kaçırmaması gereken bir eser.
Güçlü bir arka plana sahip kitapta, insanların düşüncesizce yok ettiği ormanların aslında başka canlıların dünyası olduğu anlatılmış. Bu herkesin bildiği bir şey ama yeterince önem verilemeyen bir konu maalesef. Kitaba dönecek olursam: "Orman" ve "Dünya" kavramları küçük ve tüylü yaratıklar için aynı anlama geliyor. Ağaçlar ise onların en değerli şeyleri. Böyle yaşayan bir halkın savaşı, kötülüğü, öldürmeyi bilmemesi normal. Kitapta geçen "Delirmediği sürece insan insanı öldürür mü?" sözü de bunu kanıtlar nitelikte. Dünyalarında bütün bunlardan uzak yaşıyorlar. Ta ki insanlar gelene kadar...
Keyifli okumalar...
Reklam