Bunlar artık, kendi koşulları üzerinde hiçbir kontrole sahip olmayan, mutluluğu maddi şeylerde arayan; entelektüel, politik ve sosyal açıdan duyarsız kalan “neşeli robotlardı.”
Homeros hayatında hiçbir zaman William Shakespeare'i okuyamadı. Fyodor Dostoyevski hayatında 1 tane bile film izleyemedi. Biz ise bizden önce yazılan bütün kitapları okuma ve çekilen bütün filmleri izleme şansına sahibiz. Onlardan daha birikimli olmamız gerekmez mi?
Yaklaşık 2.000 yıl önce yazılmış bir kitap günümüz sorunlarına, kaygılarına ışık tutup nasıl yol gösterebilir? Modern hayatta düşünmek istemediğimiz durumları acımasızca yüzümüze vuruyor.