Neslihan
@NessK
Şu anda okuduğu kitaplar
Kroyçer Sonat ismini Beethoven 'ın piyano ve keman sonatlarından oluşan Kreutzer Sonat isimli bestesinden alıyor. Öykünün ana karakteri Podznişev'in müzikle ilişkisini hikayenin bir bölümünde geçen bu sonatla anlatıyor.
Tolstoy Podznişev üzerinden evlilik, cinsellik, ilişkide sağlıksız kıskançlık ve ahlaki yozlaşma üzerinde duruyor.
Evliliğe dair vurucu görüşleri olan bir karakter Podznişev. Hikaye bir yolculuk esnasında Podznişev 'in tanımadığı bir yolcuya kadınlar ve evlilikle ilgili görüşlerini anlatmasıyla başlıyor.
"Mahkeme sırasında soruyorlardı bana: Ne kullanarak, nasıl öldürdün karını? Akılsızlar! Onu beş Ekim'de bıçaklayarak öldürdüm sanıyorlar. Fakat ben onu çok daha öncesinde öldürmüştüm. Şuan herkesin, herkesi öldürdüğü gibi..." ifadesiyle
evliliklerinin şiirlere romanlara konu olan 'aşk' ile başlaması ve evlilik içerisinde kişilerinin fiziksel yakınlık dışında birbiri ile paylaşım yapabilecek noktalarının olmasının önemi anlaşılıyor.
Art arda gelen çözümlenmeyen sorunlar ve bu sorunların yüzeysel konuşmalarla geçiştirilmesi ile Podznişev'in içinde 'aşk sanarak başlayan duyguları' zamanla büyüyen öfke ve nefret duygularına dönüşüyor. Ardından bu duygulara kıskançlik duygusu ile kuruntular eşlik ediyor. Podzşinev'in duygu durumu karışık kasetken eşi ve kemancı karakteri birlikte görmek kuruntularini gerçek gibi algılamasına ve eşini öldürerek bu duygulardan kurulabileceğini inanmasına neden oluyor. Podzşinev'in eşini yaraladiktan sonra bir an kendini haklı bulurken bir an kendini özür dilerken bulması, derealize olması ve kafa karışıklığı yaşaması bana Raskolnikov'u anımsattı. Savunduğu görüşlerinde bir yandan oldukça net gibi gelirken diğer yandan Raskolnikov'a yapılan ' kitabı bilgilerle kafası karışık bir karakter' benzetmesi gibi geldi.
İyi bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ahlak, kural ya da emir değil, idealdir. Daha doğrusu onun şartlarından biridir. İdeal sadece düşüncede ve zihinde somutlugu yakalayıp sonsuzluğa erebildiği düşünülünce ve ona yaklaşma ihtimali sonsuz olduğunda idealdir. İdela, elde edilebilir olmasının yanında , biz onun gerçekleştiğini varsayabilsek ideal olmaktan çıkar.
Tüm insanlarda olduğu gibi kendi evlatlarının da yaşamının ve ölümünün insan iradesinin dışında olduğunu, yalnızca Tanrı'nın elinde olduğunu fark etseydi, hastalıkları ve çocuklarının ölümünü önceden engelleyemedigi için acı cekip dövünmezdi.
Kitabı okuduğumda ölüme ve yaşam süresine değindiği bu paragraf çok etkileyici gelmişti. Tekrar anımsamak hoş oldu. Seneca yaşam ve ölümün üzerine durduğu bu paragrafta yaşamın süresinin değil yaşanılan zamanların etkinliği ve verimliliği üzerinde duruyor. Verimlilik derken her an bir şeyler yapıp meşguliyet yaratmak değil a'nın içerisindeyken bilinçli eylemlerle anlamlı bir hayattan söz ediyor. Seneca'lı Jung'lu, İlkkan'lı ve Ersoy'un babannesinin yenilmediği bir masada 'Gibi ekibiyle' zaman konseptini(!) konuşmak keyifli olurdu.
Ex Libris
@exlibrisexlibris
·Her zaman bir şeyimiz eksiktir gibi geliyor bize, gelecektir de. Yeteri kadar yaşadığımızı yaşadığımız yıllar, günler değil ruhumuz belirler. Yaşadım, çok sevgili Lucilius'um, yeteri kadar yaşadım. Ölümü bilgiyle dolu, olgun bekliyorum.
Sayfa 204 - Jaguar Yayınları
