"Fakat arada bir bütün insanların hayallerinin ne kadar sığ, anlamsız ve gereksiz olduğunu, gerçekte yaptığımız hareketlerin sahip olduğumuzu söylediğimiz ideallerle nasıl ters düştüğünü düşünmekten kendini alamıyordu."
"Kör evren amaçsız bir şekilde hiçlikten bir şeye ve tekrar bir şeyden hiçliğe dönerken, karanlıkta bir saniyeliğine parlayan zihinlerin varlığını ve isteklerini bilmez ve dinlemezken insanların ısrarla yaptıklarını anlamlı ve bir amaca hizmet ediyor olarak görmeleriydi."
Ortaçağ güzleri ve dilsiz kışların diyarında sonsuza kadar yaşamak için nasıl da can atıyordum; yaşam mahkûmiyetimi, sadece çok uzaktan hayalini kurduğum bütün o görünen ve görünmeyen harikalar arasında çekmek için.