Bir bakıma, insan gördüğü şeylerin toplamı kadar uyanık, görmediği şeylerin sonsuzluğu kadar uykuda oluyor, diyordum. Ardından da , olaya bu açıdan bakıldığında, var olan her şeyi aynı anda göremeyeceğimize göre, demek ki uyanmanın hiç, ama hiç mi sonu yok, diyordum. O halde biz sürekli sınırlarını algılayamadığımiz kocaman bir uykunun içinde uyuyup uyanıyoruz.