Gözlerimi kapatmadan önce pencereye baktım. O an ne dileyeceğimi buldum.
"Umarım bir gün pencereme konan kuş gibi özgür olurum."
Dileğimi dileyince pastayı üflemek için eğildim.Tam üflüyordum ki ışıklar kesildi, galiba bu dileğimin hiç gerçekleşmiyeceğinin işaretiydi...
On dört yaşımdayken karnımı doyurmak için bir parça ekmek çaldığımda beni zindana attılar, orada tam 6 ay bedava ekmek verdiler.İşte hayatın adaleti budur...