“Mihal, mezar başında, Ertuğrul Beğ Gaziyi ve oğullarını, ellerini açıp dua ederken ölümden ve hayattan çok, çok daha önemli ve ölümün de, hayatın da ötesinde bir şeyin görevlileridir sanmıştır. Dursun Fakı ile Kumral Abdal’ın Kur’an okuyan sesleri,ona, ufukların ötesinden gelmekte veya ufakların ötesine gitmektedir gibi gelmiştir. “
“Dışarda ağaçların yapraklarını oynatarak esen bir sonbahar rüzgarı, bu ölüme mahkûm yaprakları henüz koparamıyordu. Bu minimini yeşil mevcudiyetler bile içlerinde bu kadar kuvvetli bir mücadele ve mukavemet kabiliyeti taşırlarken, kendisinin karanlık düşüncelere dalması doğru olamazdı…”