Ne var ki akrabalarımdan iğrenmekten kendimi alamıyorum. Sanırım bu hiçbirimizin diğer insanların bizimle aynı kusurlara sahip olmasına katlanamayışımızdan kaynaklanıyor.
Adamın bir çift atı olsa, tarlasını onlarla sürse, çalışmadıkları zaman onları aç bırakacağı, onları öldüreceği akla gelir mi hiç?
Onlar at ama... biz insanız.
Sigaranın o kadar sevilmesi, nikotinin gücünden değil, bu boş ve anlamsız alemde, insana anlamlı bir şey yaptığı duygusunu kolaylıkla vermesindendir, diye düşünürüm bazan.