Yeni hasat edilmiş, kimseciklerin olmadığı ve bir süre daha kimsenin uğramayacağı bir tarlanın ortasında, her köşesinde savaşta yitirdiği yiğitlerinin, ilk aşkının, kızı gibi sevdiği gelininin anılarıyla yaşlı bir ana, Toprak Ana ile dertleşiyor, çünkü artık tek tanık kara toprak! O bir hasat daha görebilecek mi? Paramparça oldum...
Duygular ve düşünceler bu kadar mı güzel ifade edilir, insan psikolojisi bu kadar mı güzel anlatılır, bayıldım! Kitabı okurken çocukken okulda yaptığım yaramazlıklar aklıma geldi, ufak tefek yaramazlıklar için suçlu psikolojisine girer, ızdırap çekerdim. Acılarıma son veren affedilme veya aldığım cezalar olurdu. Yazarın harika anlatımıyla kendimi Irene'nin yerine koymadan edemedim, bu bana büyük rahatsızlık verdi.