Yalnız şu küçük vesika resmi bende kalsın...
Beraber cikiverirsek belki ayrılamam diye düşündüm. Yoksa onu son bir defa görmek isterdim. Hem ne kadar isterdim...
Yapamıyor iste.. Hiçbir şey yapmaya karar veremiyor.. İnsan bir kadar vermekten bu kadar korkar mı ? Belki! Neden böyle düşünüyorum? Ben de bazı kararlar vermekten korkmuyor muyum?
Bu hayatin bir manasi olmak icap ederdi. Insanın dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak icin gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.