Semanur
@Nur_sema_
Bir tek sözcükle, gökyüzü korkunçtu.
Ve onunla birlikte her şey.
Bir siirin ilk mısrası ve az önce kaybolan keman sesi. Hepsi de boşlukta çırpınıyor, tutunacak bir dal arıyor, ve sonra sükûtun cenderesi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimin hükmü yürüyor? Bu sahneyi kim tasarladı? Kim aldı bu kararı? Bu asfaltlardan kimler geçecek, bu yataklarda kim yatacak?
Şair mi? Filozof mu? Silahına sarılıp sipere uzanmış yatan asker mi? Şalteri indiren işçi, önünü ilikleyen bölge müdürü mü? Çoban veya gardiyan mı?
Nerede olduğunu kimselerin bilmediği düğmeye kim basacak?
Bu beyhude soruları kim soruyor?
Vâiz nerede?
Nerede hesap pusulası? Çimenler üzerinde parıldayan gözyasları kimin?
"İçinde milyonlarca yüreğin attığı şu kocaman kentte tek başınaydı ve şakır şakır yağan hain yağmurdan başka ona kulak veren ya da bakan yoktu oysa; o hıçkırıklara ve gözyaşlarıyla boğuşuyor, bir çocuk gibi davranmaktan utanıyordu, karanlığın arkasında durmuş ona çelik gözleriyle insafsızca bakan bu kaygıdan kendini nasıl kurtaracağını bilmiyordu."
"Sonbahardı, yirminci yüzyılın son sonbaharı. Üçüncü bin yıla yalnız ve özgür girdiğim için mutlu hissediyordum."
"Yaşım yoktu artık, uykuyla uyanıklık arasında, bir zamandan başka bir zamana kayıyordum."