Öldü sanılıp gömülen ve toprağın altında, tabutunun içinde uyanıp, çığlıklar atarak kendini paralayan ve tabutun kenarlarını yumruklayan kişilere benzetiyordu kendini. Ama yukarıda kendisini duyan yoktu.
İnsanlar hafif adımlarıyla toprağın üzerinde geziniyor ve KENDİ SESİ YALNIZLIĞININ İÇİNDE BOĞULUP GİDİYORDU.
"Tek en önemli an vardır, bu da içinde bulunduğumuz andır, içinde sadece biz hüküm süreceğimiz içindir ki en önemli andır bu.En önemli kişi de o an kiminle birlikteyseniz odur, çünkü hiç kimse kimlerle işi olacağını önceden bilmez. En önemli şey ise iyilik yapmaktır, zira insan bu dünyaya yalnızca bunun için gönderilmiştir."