Günün ve gecenin her anın da Nadia vardı. Okulda ders verirken onu düşünüyor, keman çalarken onun yüzünü hayal ediyor, her gece yatağa "İyi geceler sevgilim" diyerek giriyor, sabah “Günaydın Nadia" diye kalkıyor, onsuz geçen her anını güçlükle katlanılması gereken kayıp saatler olarak görüyordu.