Değişen hayat şartlarıyla çocukların bu yönelmeleri bana çok normal geliyor. Sizin aksinize aptal değil bizden daha zeki olduklarını bile düşünüyorum. Bizim yaşadığımız bazı duygulardan, bazı güzelliklerden mahrum büyüdüler, büyüyorlar- belki biz de bizden büyüklerin yaşadıklarını eksik yaşadık- Bu ruhen bizi önde tutmalıydı. Belki de biraz üzüntüyle anlayış da göstermeliydik onlardan umudu kesip aptal demek yerine, uzak görmek yerine. Ders alınması gereken nokta bu olmalı. Her ne şekilde olursa olsun onlar bizim geleceğimiz, umudumuz. İlerde yeni hayat şartları kuracak olan, hastalığımızın tedavisini bulacak olan, ölümden ya da psikolojik, sosyal sorunlarımızdan bizi kurtaracak olan yine onlar. Belki büyüklerimizin yaptığı hataları düzeltirler/düzeltiriz.