Dursun kum

@Dursunkum·
·
sabitlendi
Karanlıkta
Beş yüz borazan birden çalıyor Bin davul birden vuruyor başımda Gök gürültüleri Çekiç sesleri, makine sesleri Dağlardan kopan kocaman çığlar Taşlar Kayalar Ey üstüme üstüme gelen deniz Ey cam kırıklarından kader Yeter Yeter artık Nerdeyse çıldıracağım Bir yeşil ötesine geldim durdum işte Merdivenin son basamağındayım Bir adım daha atsam Kimseler tutamaz beni Bir adım daha atsam karanlıktayım ... Kim kurdu bu düzeni, nerdeyiz? Bu tekerlekler nasıl dönüyor boşlukta Bu umutlar, bu dualar, bu kahrolası hayaller Nasıl bunca yıldır barındırdı bizi Bu katı yürekli topraklar Bu gülünç mezar taşları Ölümler ölümler ölümler Ölümlerden beter yalnızlığımız Bu macera ne zaman bitecek söyleyin Söyleyin ne zaman aydınlanacak Bu karanlık alınyazımız
Sayfa 43·Kitabı okudu
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Dursun kum

, bir kitap okudu
7/10
·96 syf.·
2026 1. kitabı
Mine Söğüt
8.7/10 · 440 okunma
Bir gönül üşümesi bu Isınmak için eğildiğin ocak külüyle boğuyor seni.
Sayfa 53·Kitabı okudu
Şiir