Seviyordum sizi: ve bu aşk belki
İçimde sönmedi bütünüyle;
Fakat üzmesin sizi artık bu sevgi
İstemem üzülmenizi hiçbir şeyle.
Sessizce, umutsuzca seviyordum sizi,
Kâh ürkeklik, kâh kıskançlıkla üzgün;
Bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki,
Dilerim bir başkasınca da böyle sevilin.
Üzücü düşüncelerin taşkınlığında.
Dalıp gidiyor, doluyordu içi
Geçmiş günlerin anılarıyla,
Ve bir gün gözlerinden hatta
Yaşlar boşanmıştı dolu gibi.
Bir kurşun gibi yatıyordu kalbinde
Umutsuz bir aşkın derin tasası.
İyi tanımıştı insanları ve toplumu.
Ve biliyordu vefasız yaşamın bedelini.
Dostlarının kalbinde ihaneti gördü,
Aşk hayallerinde çılgın bir düşü,
Sıkılmaya başladığı zaman
İkiyüzlü düşmanlığın, safdil iftiranın
Ve hırgürle geçen rezilce bir yaşamın
Uzun zamandır kurbanı olmaktan,
Toplumdan kopan, doğanın dostu,
Özgürlüğün mutlu hayaliyle
Uçup gitti uzak bir ülkeye
Ve terk etti doğduğu büyüdüğü yurdu...
Ama genç Rus uzun zaman önce
Yitirmişti yaşamın zevklerini:
Yürekten karşılık veremiyordu
Çocuksu, içten bir sevgiye -
Küllenmiş bir aşkın belki de
Düşünü anımsamaktan korkuyordu.