hesna
@Oggakko
When you’re lost in the darkness look for the light
7 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Ah be Tırtılım, ne çektin sen böyle?Alıntı
”Çok fazla adaletsizlik var bu hikâyede anne. Sen kendini bile sevememişsin ki beni sevesin. Kendini görememişsin ki beni göresin. İkimizin de günahı yok... Asıl günahı olanlara bir şey olduğu da yok. Öyle boktan bir dünya işte.”
Öyle içten öyle hayattan yazmışsınız ki… ne bileyim… okurken içinde çok fazla kendimi bulduğum bir hikâyeydi. Ne elimden bırakabildim kitabı ne de altını çizmeyi… Anlatımı olsun, alıntıları olsun… çok güzeldi, çok buruktu… hem umutsuz hem umutluydu...
Yazarın tam da başta ithaf ettiği gibi, bu hikâye tam anlamıyla susmak yerine konuşmayı seçerek döngüyü kıran cesur yüreklere yazılmış… yazılmamış belki… yaşanmış.
Olaylara dışarıdan değil de tam içeriden; o küçücük masum kızdan, kızlardan bakıyorsunuz… onların korkularına, direnişlerine ve bazen de vazgeçişlerine şahit oluyorsunuz…
Sahi… Vazgeçmenin zamanaşımı var mıdır?
“Tanıştığımıza memnun oldum 
Bahar Eriş .Ben artık kaçayım. Evdekiler bekler…” :)
Bahar Eriş .Ben artık kaçayım. Evdekiler bekler…” :)Reklam
Yani…ehDuygu ve Düşünce
Kitabı taze taze bitirmişken yazayım dedim… Açıkçası kitap garip. Garipten kastım… biraz boş. Hatta bayağı boş. Kitaba başlarken beklentimin kesinlikle bu olmadığını söyleyebilirim. Kitap beni gerçek anlamda sinirlendirdi. İyi mi desem, kötü mü desem bilemedim.
İlk iyi tarafından başlayacağım:
-Kitaptaki gün, tarih ve farklı kişilerin bakış açısından okuma kısmını sevdim. Zaten sadece bizim kızdan okusaydınız kitap boyunca acı çekerdiniz(çekmediğim söylenemez…)
-Olay akışını da beğendim. Çok aman aman değildi ama idare ederdi.
-SPOİLER:
(Tom’un manipülatif karakteri iyi işlenmiş bence, bana gerçek hayatta da gözümüzü boyayan böyle insanlar olduğunu çok iyi hatırlattı…)
Ve sırada…kötü tarafından girelim:
(Burası nefretimi kusacağım kısımdır)
-Hayatımda bu kadar şizofrenik ve saçma sapan karakterler görmemiştim. Kitap neredeyse 5 karakter arasında dönüyor ve hepsi birbirinden beter…Belki bu akıllı bir şey yapar dediğim her sayfanın sonunda hüsrana uğradım. (VE BAZILARI ÖYLESİNE BOŞ YAZILMIŞ Kİ…)
Hele Rachel…ben bu kadar gurursuzluk görmedim be kızım…her seferinde onun yerine ben utandım, o da her seferinde bir daha yaptı. Pes vallahi…
-Benim için çok fazla cinsellik konuları barındırıyor gibiydi. Ne gerek var kardeşim ya? Sen bunlar olmadan gerilimli, gizemli bir kitap yazamıyor musun? Onların edebiyatında temel şey bu heralde anlayamadım gitti…
-İlişkiler berbat, bir süre sonra katilin kim olduğunu değil kimin kiminle yattığını aramaya başlıyorsunuz…(yemin ederim katili bulmak daha kolaydı)
-SPOİLER:
(Karakterlerin hepsinin psikolojik tedavi falan görmesi lazım.-gerçi ikisi çoktan cehennemi boyladı ama :D- Ben bütün karakterlerden iğrendim açıkçası, aralarında en masumu küçük kızcağız Evie, ama o da ileride ne olur bilinmez babasının genlerini almışsa yeni bir
Yüreğime dokundu desem…Din
Bu kitabı bana kırtasiyeci bir abi hediye olarak vermişti… öyle çok bir beklentim yoktu. Ama bir başlayayım demiştim. Bitirdim, hem de çok hızlı bir şekilde. Ve şimdi farkediyorum ki benim içim çok başka bir dünyaydı. Bilmiyorum bu hissettiklerimi sözlerle anlatabilir miyim? …Ama bana çok iyi geldiğini söyleyebilirim. Kitabın ana karakteri olan Alime ile aynı duyguları çoğu kez taşımamız da beni çok etkilemiş olabilir. Ama Alime benim gibi değildi, her ne olursa olsun Allah’a sığınmayı başardı. O’ndan diledi O’na dua etti. Ve Rabbim ne yücedir ki onun sesine kulak verdi. Ve Alime’nin bu mücadelesi, bu bağlılığı, bu…imanı kendimden utandırdı açıkçası. Bazen ne kadar çok dünya hayatına kapıldığımızı farkettim insanlar olarak… oysa asıl sonsuz hayat, öbür hayatken. O kırtasiyeci abinin bana bu kitabı vermesinin arkasında da bir güç olduğuna inanıyorum… belki de bu bana Rabbimden gelen bir mesajdı ve o abi bana bunu vermeseydi ,ben ne bu kitabı okuyabilecektim ne bu sıkışan kalbimi ferahlatıp düşüncelerime cevap bulabilecektim. O yüzden buradan hem o abiye hem de yazara teşekkür etmek istiyorum.
Özellikle “kalbi daralan” ve “umudunu yitiren” gençlere bir ışık, bir yol gösterdiği için…her cümlesiyle çok güzeldi…
Son Umut 
Halit Ertuğrul
Son Umut Halit ErtuğrulAh Hyewon…Duygu ve Düşünce
Çok ama çok tatlı ve bir o kadar da derin bir kitaptın… özellikle Hyewon karakteri ile o kadar bağ kurdum ki onunla arkadaş olmayı çok istedim. Onunla düşündüm onunla okudum… En çok de ona sevindim çünkü keşkelerini düzeltme şansı verilmişti. Bazılarını değiştirdi… bazıları öyle kaldı. Ama gelecekte yine de içinde bulunduğu durumdan kurtuldu. Hayallerine küçük de olsa bir adım daha yaklaştı. Korudu, kolladı. Sevdi. Sevildi. Sadece… her şeyiyle onunla gurur duyuyorum… En çok da, geç de olsa kendinden özür dilemeyi başardığı ve kendini sevmeyi başardığı için…
Okumanızı da şiddetle tavsiye ediyorum :))