Eda
@OkumayaMeylettim
Herkesin var bir çabası kendini bulmak için ya da şanslıysa bulduğunu kaybetmemek için.
6 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayran olunasıEdebiyat & Roman
Bu kitabı sevmeyen var mı?
Ben nedense yıllar geçse de “Hangi kitabı önerirsin?” sorusuna ve “En çok sevdiğin kitap hangisiydi?” sorusuna hep “Serenad” cevabını veriyorum. Öyle ki bu kitaptan sonra Zülfü Lüvaneli’nin tüm kitaplarını okumaya koyulduğumu fark ettim. “Hadi bana anlat” desen anlatamam ama ne hissettiğimi hatırlarım. Ve yine romantik bir kurgu gibi görünen, tarihi kapsayan realist bir tarz olduğu için beni etkiledi. Ben çok şey öğrendim. Struma Gemisini Zülfü Livaneli’nin tasvirlerini unutamıyorum mesela.
Bir akademisyen kadının yaşlı bir erkek profesör ile olan tanışmasından büyük bir tarih ve aşk doğuyor. Ancak sizi yanıltmayayım, aşk konusunda. Okuyunca öğrenirsiniz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Düzel’icez İnşallah(!)Psikoterapi
Ben Psikolojik Danışmanım. Her şeyden evvel mesleki gelişim için bu kitapla yakınlaştım. Ama size bir sır vereyim, kendinizi anlamanız için kesinlikle tanışmanız gereken bir eser. Sabırla, sayfaları atlamadan, oradan oraya zıplamadan ilmek ilmek işleyin kitabı zihninize.
Titanların Savaşı:)Fantastik Edebiyat
Genel olarak fantastik kitapları sevmem. Sevdiğim bazı tarzlar dışında.. Mesela sonunda bana yeni bir bakış açısı katacaksa ya da sonuna geldiğimde kattığına ikna olmuşsam harika bir kurgudur benim için. Sayesinde birkaç Tanrı ile tanıştım, birkaç ilginç mitolojik öykü öğrendim; hakkını yemeyeyim. Ama günün sonunda ben biraz realistim sanırım. Özetle Kirke Hanım’ın hikayesi bana hitap etmedi. Yazarın kurgusu ve hayal dünyası çok başarılı olabilir ama ben kitabı bitirmeye “çalışırken” çok motive etmek istedim kendimi. Elim boş döndüm bu yolculuktan.
VicdanDuygu ve Düşünce
Suç ve Ceza neden işlendiğini kitap boyunca düşündüğüm bir suçun eseri. Kitabın, okuma buyunca bana hissettirdiği duyguyu “insanın anlam arayışı” diyerek ifade etsem bence yanlış olmaz. Zaman zaman kendimi karakterimizin muhakemelerine kaptırıp, çıkmazdaymışım hissine dahil oldum.
Oldukça yoğun bir anlatımı var ama ilginçtir ki Raskalnikov’a sırtınızı dönüp gidemiyorsunuz. Ona çok kızdım ama ben olsaydım yerinde n’apardım? Bilmiyorum