YirmiİkiKasım
@OkurKafasi
11 eserden oluşacak Nasihatname serisinin 1. kitabıdır. Kitap incelemesinden önce söylemek isterim ki; büyük alkışı, teşekkürü, tebriği ne kadar sözlü veya bedensel methiye varsa hepsini hak ediyor Alev Alatlı.
İngiltere, Amerika, Antik Yunan dönemlerini, Hıristiyanlık ve mezheplerini, Avrupa’nın genel yapısına ait genel geçer bilgi sahibi olmadan hiç başlamayın. Çünkü Alev Hoca sizinle beraber devasa bir gemideyken müthiş bir bilgi okyanusuna itiyor sizi. Roma’dan New England’a; Luther’den Pavlus’a bir o dalga çarpıyor bir bu dalga çarpıyor. “Yavrum” dediği gibi annelik yapıp ara ara can yeleği atıyor, elini uzatıp sizi kurtarmak istiyor fakat panik yapmadan su üzerinde kalabilmek içinde belli bir seviyede olmanızı bekliyor. Hülasa okuyun, muhakkak okuyun. En önemliside okutturun.
Reklam
Romeo ve Juliet
Oyunlarını defalarca izlediğim Shakespeare eserlerinden ilk defa birisini okuma fırsatı buldum “Romeo ve Juliet”. Romeo olmanız, Juliet’ e aşkınız, Rahip gibi düşünmeniz, Capulet soylusundan biri gibi hissetmeniz Shakespeare’ in ustalığından gelmektedir. 400 küsür yıldır bu ustalıktan gelmektedir eşsiz tat. Yazılanları mükemmel bir titizlikle bizlere sunan Özdemir Nutku hocaya şapka çıkarmamak çok büyük ayıp olurdu. İyi ki eserleriniz var, İyi ki siz varsınız.
Herşeyden önce en az 1 kere daha okuyacağım kitapların lokomotifi oldu. 40 lı yaşlarımda hangi düşüncelere sahip olacağım, yine balıkları sevecek miyim, demokrasiye karşı olan aşkıma demokrasi maşuk olacak mı, bu ve benzeri şartlar altında kitaptan aldığım hazzın değişip değişmeyeceğini, değişirse eğer yine günümüzü anlatmış diyebilecek kalitede ve ileri görüşlülükte mi sorularının cevaplarını şimdiden merak etmekteyim. Dolayısıyla 40 lı, 50 li, 60 lı yaşlarımda farklı düşünce ve heyecanlarda, değişik dünya düzeninde bir daha okuyacağım. Kitap hakkında az buçuk fikir edinen okusam mı acaba diyen veya elinde mevcut olup okunma sırasını bekleyen siz “şansız” -hala okumadığınız için- kitap severlere Orwell
’ ın kurduğu distopik bir dünyanın günümüzü anlattığını, anlatının içerisindeki sistemin(parti), tele-ekranın, düşünce polisinin, çiftdüşün ün ve daha nicelerinin günümüzdeki manasıyla yorumlamasını yapmayacağım. Zira çok klasik bir inceleme olurdu. Bir ileri aşamasına geçip kendi çapımda 2984 romanını yazmış olur şu an raflarda yerini alırdı zaten. :) Tek söylemek istediğim kütüphanenizde bulunsun, sayfalarını bir çevirin, Londra sokaklarında bir gezin, kokuyu içinize çekin, komşularınız proleter mi yoksa kıyafetiniz mavi tulum mu bir gözleminizi yapınız lütfen. Bakmışsınız okumuşsunuz. Bittiğine üzüldüğünüzü söylemiyorum bile.
Esir Şehrin İnsanları, Esir Şehrin Mahpusu ve Yol Ayrımı 3' lemesi ile tanışmıştım yazar ile. Hoşuma giden bir seriydi. Fakat kullandığı dil bana ağır geldi. Bu yüzden "Devlet Ana" uzun bir süre kitaplığımda kapağının açılmasını bekledi. 1 yıldan fazla süre geçtikten sonra cesaretimi toplayıp başladım okumaya. Alıştığımdan mıdır bilmem ama dili bana daha sade geldi, Osmanlı Devleti'nin kurulma aşamasını çok iyi incelediğini, Anadolu'nun durumunu bir resim gibi önümüze sermesi, Yunus Emre ile Kaplan Çavuş'un dialoğu, Osman Bey'in Beyliğin başına geçmesinden sonraki planını Şeyh Edebali'ye aktarırken ki lezzeti, Demircan'ı sırtından vuran "ok" un bir savaş gereci değil Anadolunun içinde bulunduğu "ölmenin yaşamadan daha değerli olduğunu" anlatması.... Daha niceleri bana veren keyiflerdendi. Kimseye okuyun okumayın diyemem. Fakat yazarın belirtiği betimlemlerin bazıları, islam kültürüne, Türkmen boyuna yaraşır yaşam tarzı mı diye çok tartışılır. Ben bu tartışmalardan uzak durarak okuyanlara keyifli okumalar dilerim.
