OkuyanDertli
@OkuyanDertli
okur gezer yazar sever
instagram.com/un_prenses?igsh...
Şu anda okuduğu kitaplar
Semerkant
Kitap dört bölümden oluşuyor. İlk iki bölüm gerçekten oldukça akıcı ve merak uyandırıcıydı. Çünkü Karamanlı ve Selçuklu dönemi; Ömer Hayyam- Nizamülmülk- Melikşah- Hasan Sabbah dörtlüsü üzerinden anlatılıyor. Yazar, Melikşah'a hiç acımamış, onu adeta gömmeye çalışmış. Öyle ki, Melikşah'ın tarihi karakterini ve gerçekte nasıl bir hükümdar olduğunu bilmesek, yazarın bu taraflı portresine sorgusuz sualsiz inanacağız. Son iki bölüm, ilk iki bölüme nazaran daha kurmaca üzerineydi. Olayların bağlandığı sonuç kısmı bana biraz zorlama geldi.
Ama romanı bütün olarak ele aldığımda güzeldi, beğendim. Özellikle okuduktan sonra Hasan Sabbah'a karşı duyduğum ilgi ve merak beni Vladimir Bartol'un Alamut'unu okumaya heveslendirdi. Tavsiye ederim
• Gözlerini, kulaklarını ve dilini korumak istiyorsan, gözlerin, kulakların ve bir dilin olduğunu unut.
• Hayatımda yaşadığım en güzel aşktan geriye bu yabancı gözlerin anısı kalsın istemem doğrusu.
• Acaba şimdiden kaçıp ihanet etmek mi daha iyiydi, yoksa bekleyip dua etmek mi?
Lanny
Zamansız bi' kitap. Çok sevdim. Lanny'nin ailesi ve çevresiyle olan tatlı iletişimini her birinin bakış açısından okuyoruz. Masal okur gibi kahve içerken bitirdim. Hareketli cümleler ve resimler hoş bir hava katmış. Zaten Monokl yayınları gerek basım kalitesi gerek sıradışılığı olsun her defasında 'İyi ki varlar' dedirtiyor.
"Sence hangisi daha sabırlıdır, bir düşünce mi yoksa bir umut mu?"
"Paranın el değiştirmesini gerektirmeyen iyi bir şeyin var olabileceğini hayal etmek, daracık dünya görüşünü çok mu zorluyor?"
Kinyas ve Kayra
Rahatsız edici. Depresif. Aşırı gerçek ve etkileyici. Nihilist iki arkadaşın felsefî yolculuğu. Hakan Günday’dan okuduğum ilk kitap. Kitabın yazıldığı yaşlarda okuduğumu da düşünürsem; kalemi, zekâsı ve kurgusu kesinlikle muazzam. Türk yeraltı edebiyatının kült eserlerinden biri.
Türü içerisinde çok başarılı bulduğum için kimseye tavsiye etmiyorum, edemiyorum. Çünkü herhangi bir olumsuz ruh hâlinin tetikleyicisi olabilecek bir potansiyele sahip olduğunun farkındayım. Bana göre bu kitabı okuyacak kişi; düşüncelerini makul bir zemine oturtmuşsa, depresyon geçmişi yoksa, etkilenmeye müsait bir mizaca sahip değilse ve kendinden eminse, okuyup okumamaya kendisi -kendini tartarak- karar vermeli.
Okurken Kinyas ve Kayra’nın Afrika’da başlayan yolculuklarının o kasvetli havasını soluyor, “özgürlük” ve “amaçsızlık amacı”na ulaşma çabalarını hem felsefî hem de psikolojik açıdan takip etmeye çalışıyoruz. Çalışıyoruz diyorum, çünkü karakterler ne kadar karanlık olursa olsun, öyle akıcı ve zekice bir dille yazılmış ki istemeden empati kuruyorsun. Sistem eleştirilerinden zihin kandırmacalarına, bağımlılıklardan özgürlüğe uzanan bu yolda; en dipten en zirveye savrulan hayatları okuyor, sorguluyoruz. Genel olarak "iyi ki Allah'a inanıyorum" deyip şükrettiğim çok fazla yer oldu.
Metaforlarla dolu bir roman olduğu için ilerleyen zamanlarda tekrar okunduğunda bambaşka şeyler yakalanabileceğini, çok farklı hisler bırakabileceğini düşünüyorum.
Kitap bitti ama etkisi ne zaman geçer, geçer mi bilmiyorum...
İnsan Tabiatını Tanıma
Çevirisi oldukça anlaşılır olsa da akademik bir dille yazıldığı için akıcılıktan biraz uzaktı. İnsan tabiatının özelliklerini okurken, teorik anlatım yerine bireyler üzerinden daha fazla örnek görmek isterdim. Buna rağmen altı çizilecek çok yer vardı. Psikolojiyle ilgilenenlerin - özellikle duygulara ilgi duyanların - okuyabileceği, makale tadında bir kitaptı.
"İnsanlar ikiye ayrılabilirler: Bilinçdışı hayatları hakkında ortalama bir insandan daha çok şey bilenler ve daha az şey bilenler; yani insanlar bilinç alanlarının genişlik derecesine göre birbirlerinden ayrılırlar."
"Ruhunu incelerken keşfetmiş olduğumuz katı gerçekleri bir insanın yüzüne şiddetle vurmaktan daha çok nefret uyandıracak ve eleştirilecek bir şey yoktur."
Puslu Kıtalar Atlası, 1600’lü yılların İstanbul’unda geçen; gerçek ile rüyanın iç içe geçtiği, büyülü gerçekçilik unsurları taşıyan bir roman. Felsefi derinliğine rağmen yer yer ince mizahıyla gülümsetmeyi başarıyor. Yalnızca bir maceraya değil, aynı zamanda bir düşünce yolculuğuna da davet ediyor.
Roman, küçük küçük tarihi detaylar ve göndermelerle gücün değil bilginin ve merakın peşinden gitmenin önemini vurgularken, Uzun İhsan Efendi'nin "Macera büyük bir ibadettir" fikri kitabın yaklaşımını ortaya koyuyor.
Hızlı okunacak bir kitap değil; sindire sindire, kelimelerin anlamını düşünerek okunması gerekiyor. René Descartes’ın felsefesi “Rendekar” karakteri üzerinden yeniden yorumlanırken, Uzun İhsan Efendi’nin “Düşünüyorum, öyleyse siz varsınız” sözü farklı bir sorgulamaya itiyor.
● Tüm bunların yanında, yazarın ilk yayımlanan romanı olmasına rağmen oldukça başarılı bir metin. Kitabın sonundaysa ister istemez şu soruyu soruyorsunuz:
Okuduğumuz şey bir gerçek miydi, yoksa hayal mi?
