NOTRE DAME'IN KAMBURU
VICTOR HUGO
...kilisenin çanlarını çalan Quasimodo! Tek gözlü, topal Quasimodo!
Fransız yazarımız sadece kitap yazmamış, dönemin Fransanin tarihini, dinini, kültürünü ve yobazligini yazmış.
Fransanin etnik gruplarini ve toplum içindeki paylaşımlarınida eklemiş.
Bu devasa eseri okumamasi gereken tek kişi, yazar olma isteğine kapılmış toy okurdur. Çünkü bu okumadan sonra yazarliga nekadar uzak olduğu gerçeği onu yakacaktir.
Kitapta tek bir öykü anlatılmıyor ama muazzam bir örgü yeteneğiyle anlatılan farklı öyküler yavaş yavaş ilmiklenip tek bir öykü haline geliyor.
Sanırım Firansanin o dönemki kargaşası kitabın ana hatlarını belirlemiş çünkü birbirine zıt kahramanlar farklı limanlardan aynı gemiye binip aynı öyküde birleştiler; Yazar,papaz, çingene, filozof, güzellik, çirkinlik, askerin disiplini ve serserinin hovardaligi.
Dediğim gibi tamda Fransanin o dönemki halinin özeti.
Yazar okurun öykü ile alakalı edinmesi gereken bir bilgiyi okadar basit bir şekilde veriyorki bazen yolda yürüyen üç kadın bazen sarhoş iki beyefendi. Bu durumda ne kendisini ne de okuru yorma niyetinde olmadığının göstergesi.
Fransız yazarların ( eski donem) en büyük özelliği-en sevdigim tarafi- yazacagi romanlar için öykülerini belirlerken o dönemde yaşayan farklı tabakalardan ve olaylardan çokça bahseder bu da yazdığı romanlar aynı zamanda tarihi belge olamasada ona yakın bir kaynak olur.
Su an Fransa'daki kargasalara denk gelmesi ise tamamen tesadüfi bir durum oldu.
İyi okumalar.