"Ben zat-ı alinizin dünyada tanınmadığına rahatlıkla yemin edebilirim." dedi Don Quijote;
Çünkü bu dünyada seçkin zihinler, takdire şayan işler ödüllendirilmez. Harcanan ne yetenekler var! Bir köşede kalmış ne dehalar var! Değeri bilinmeyen ne faziletler var!
Don Quijote, Deli mi Akıllı mı?Edebiyat & Roman
Çocukken annemle bir filmini izlemiştim. O zamandan kalma bir arzuydu Don Quijote'u okumak.
Hisli ve duygusal anlam yüklü bitirdiğim ilk kitaplardandır. Bu anlamda kütüphanemde olması gereken bir eser.
İçeriğinde tarihsel ve mitolojik unsurları hikayenin gidişatı üzerinde mükemmel kurgulandığı için yazarın entelektüel birikimini aktardığı da değerli bir kitap. Bu anlamıyla kitabın önsözü, hikayesinin detaylarına dair gözleminize güçlendirecek seviyededir.
Roza Hakmen'nin çevirisi dilimizin asil ve tüyler ürpertici gücünü yansıtmış. Cümlelerle tiyatro sahnesine konumlandırdım kendimi.
Peki ya Don Quijote, deli mi akıllı mı?
Bunu başlarda Quijote'nin aklıyla çok şüphe ederek yoldaşlık eden Sancho cevap versin:
"Nasıl olur da bu dünyadaki bazı kimseler, efendimin deli olduğunu söylemeye, hattâ buna yemin etmeye cüret ederler? Saygı değer çobanlar, zat-ı alilerinize sorarım: Ne kadar akıllı, ne kadar tahsilli olursa olsun, efendimin söylediklerini söyleyebilecek bir tek köy rahibi var mıdır? Yiğitliğiyle ne kadar şöhret kazanmış olursa olsun, efendimin yaptığı teklifi yapabilecek tek bir gezgin şövalye var mıdır?"
İnsan ne kendini ne de başkalarını çekebilir,
Bakarsın, hiçbir şey gönlünce değildir;
Neden başka türlü olsun sanatın evreninde?
Onun için kendini hırpalama kötü zamanlarda,
Ne birikimin ne de gücün uzaktadır:
Biraz dinlendin mi kötü anlarında,
Sende iyi olan, daha da iyiye katlanır.
