Onur
@Onur_Arp
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
57. Alay1000Kitap
6. Bölük Komutanı Üsteğmen Ahmet Muzaffer'in günlüğünden:
"Bizler 57. Alayın subay ve erleri, Hüseyin Avni komutanımızı toprağa verdikten sonra ettiğimiz yemini yerine getirdik. Cephedeki muharebeler iyice yavaşladı. Siperlerde sürüp giden günlük işlerden canımız sıkılıyor. Sık sık eski günleri hatırlamadan edemiyoruz.
Alayımızın mevcudu hâlâ tam olarak giderilemedi. Herhâlde ilerde bir düzenleme yapılacak.
Havalar soğumaya başladı Gelibolu yarımadasına mevsimin ilk karı düştü. Düşmanın çekileceği söylentisi var. İnanmak istiyoruz. ncak nasıl çekilecekler?
Anafartalar Grup Komutanlığını yapan bağlı olduğumuz tümenimizinde komutanı Albay Mustafa Kemal bey 10 Aralık 1915 günü cepheden ayrılarak İstanbul'a dönmüş. Hasta olduğu söyleniyor. Allah şifa versin.
Hayret, geçen sabah (20 Aralık 1915) siperlerden hiç ses seda gelmedi. Keşfe çıkan erler düşmanın siperlerde olmadığını bildirdi. Duyduklarıma inanamadım. Hemen dikkatle ileri atıldım. Düşman siperlerine girdim. Evet gitmişlerdi. Giderken basit düzenekler, tuzaklar kurmuşlar. Gece yollarını bulabilmek için kireçten çizgiler çizmişler. Pek çok ganimet bırakmışlar. Sevinerek haykırdım. Denize karşı deliler gibi bağırdım:
"Defolup gittiniz işte. Komutanım! Hüseyin Avni Komutanım! Size Alay olarak kendi içimizde ettiğimiz yemini tuttuk!"
Ancak bu sevinç buruk bir sevinç idi. Benden önce ve ben geldikten sonra şehit düşen ve gazi olan arkadaşlarımızı hatırladım. Sonra karın örtemediği bir yerden bir avuç toprak aldım. Onu kucaklar gibi avucumda sıktım, sıktım.
Cepheden çekileceğimiz Keşan'ın köylerine dağılacağımız konuşuluyor. Ancak kimler hangi alay gidecek bu konuda bir açıklama yok. Bizler cepheden nasıl çekileceğiz bilemiyorum. Komutanlarımızı, erlerimizi o topraklarda bırakıp nasıl gideceğiz? Hiç aklım almıyor.
Ben
Hareket1000Kitap
Dünya çapında bir hareket. Bir damla suyu develerin kursağında arayacak kadar sıkıntılı bir sefer...Fakat dönen yok...
Yolda, Kainatın Efendisinin devesi kayboldu. Arandı, bulunamadı.
Münafıklar hemen zehir kusmaya başladı:
-Yerden ve gökten haber verdiği iddia eder; devesinin nerede olduğunu bilmez!
Allah Sevgilisinin, bu mırıldanış üzerine muazzez sahabilerini halkalayıp buyurdukları hikmet, bir mucizedir:
-Vallahi ben bir şey bilmem, ancak Allah' ın bildirdiğini bilirim. Deve filan yerde ve falan vaziyette; gidip, görün ve alıp getirin!
Münafıklar hayret, dehşet, ibret.
Sahabiler gittiler, gördüler, aldılar ve getirdiler.
Onlar gittikten sonra Hz. Aişe (r.a.) validemiz Allah'ın Sevgilisine dediler ki:
-Ey Allah'ın Resulü! Ebu Bekir (r.a.) geldi, durumunuzu değiştirmediniz; Ömer (r.a.) geldi, halinizi bozmadınız, amma Osman (r.a.) gelince mübarek ayaklarınızı örttünüz, bunun sebebi nedir?
Alemlerin Efendisi gökleri ışıldatacak şekilde tebessüm ederek buyurdular:
-Ya Aişe, Melekler bile Osman' dan haya ederler. Ben niçin etmeyeyim?