Mehmet
@Orada
Ne gelir elimizden insan olmaktan başka
Puan vermedi·56 syf.·
2022 24. kitabı
muhteşemŞiir
Evde Yoklar
Durmadan avuçlarım terliyor,
İnildiyor ardımdan
Girdiğim çıktığım kapılar.
Trenim gecikmeli, yüreğim bungun,
Bir bir uzaklaşıyor sevdiğim insanlar.
Ne zaman bir dosta gitsem,
Evde yoklar.
Dolanıp duruyorum ortalıkta.
Kedim hımbıl, yaprak döküyor çiçeğim,
Rakım bir türlü beyazlaşmıyor.
Anahtarım güç dönüyor kilidinde,
Nemli aldığım sigaralar.
Ne zaman bir dosta gitsem
Evde yoklar.
Kimi zaman çocuğum,
Bir müzik kutusu başucumda
Ve ayımın gözleri saydam.
Kimi zaman gardayım
Yanımda bavulum, yılgın ve ihtiyar.
Ne zaman bir dosta gitsem,
Evde yoklar.
Bekliyorum bir kapının önünde,
Cebimde yazılmamış bir mektupla.
Bana karşı ben vardım
Çaldığım kapıların ardında,
Ben açtım, ben girdim
Selamlaştık ilk defa.
Sayfa 125 - https://open.spotify.com/track/5miGf0uW4IyR1NsfcYgAB6?si=7bZgQvIQR0qmy9rfIzbg7A&utm_source=copy-link şarkısı da var.·Kitabı okudu
Göğsünde bir kuyudur
Durmadan uğuldayan.
Belki de bir hüzne
Akraba olduğundan,
Büyütür ayın yüzünü,
Örtünür üstüne özenle
Göğü hiç buruşturmadan.