orhan ergelen
@OrhanErgelen
Trakya üniversitesi/ turizm otelcilik ve işletmeciliği mezunu
8 Mayıs
41 okur puanıMayıs 2021 tarihinde katıldı
Elimde ki son as da gitti.. elimde ki son Trevanian kitabıydı.. Rodney’in çoğu kitabını okumuş ve ona hayran olmuş biri olarak kitabı okumaya başladığım ilk anda; bu kitabın ona ait olmadığını söyledim. Diğer kitaplarında ki gibi konu sarsıcı, tehlikeli ve karakterlerin hikayesi güzeldi fakat olaylar çok hızlı geçiyor ve betimlemeler aşırı sadeydi(normal bir kitap için ideal ama trevanian için kesinlikle eksikti). Yakın arkadaşımla kitap hakkında konuşurken(o da en az benim kadar Rodney’e hayran) “kitap benim için hayal kırıklığı oldu” dedim. O, benden önce okuduğu için bu düşünceme katılıyordu ama anlam veremiyordum gerçekten çok daha güzel olabilecek bir kitabı neden o mükemmel betimlemelerinden,olay anlatım biçiminden, detaylarından mahrum bırakmıştı ? Arkadaşıma İnfazcı’nın Rodney’in yazdığı kaçıncı kitabı olduğunu sordum. Bilmiyordu, çünkü eğer ilk kitabıysa acemiliğin bir ürünüydü veya son kitabı ise kronik akçiğer tedavisi gördüğü sıralardı yazmış demekti ve bu kötü yazmasını sorun etmeyeceğim anlamına gelirdi. Daha sonradan araştırdım ve ilk kitabı olduğunu öğrendim ve daha anlayışlı bir şekilde okumaya başladım ve kusurları görmezden gelebildim. Trevanian’ın ekstrem sporlara bir ilgisi var bence çünkü çoğu kitabında en ince detaylarına kadar önemli bütün konuları bize güzel bir şekilde aktarıyor. Dağcılık, mağaracılık gibi bir çok sporu yaptığına eminim ama kanıtlayamam. Kitap hiç bir şey hissetmeyen sanatçı bir adam ile ilgili ve sadece pahalı tablolar alabilmek için giriştiği tehlikeli işleri konu alıyor. En çok hoşuma giden olay ise diğer kitaplarında ki gibi kahramanımız jonathan’ın arkadaşlık bağının çok kuvvetli olması. Sonunu son 20-30 sayfasında tahmin edebilsek de güzel bitti. Eğer Rodney’in kitaplarını okuyacaksanız başlangıç kitabınız olmasın
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Deniz mezarlığı1000Kitap
Yaklaşık 2-3 ay önce yeni bir kitap almaktansa daha önce alıp kütüphanemde okunmayı bekleyen kitapların hepsini bitirmeye karar vermiştim. Bir kitabı bitirdikten sonra hangi yenisine başlıcağıma karar veremiyordum bir türlü ve sosyal medyada arkadaşlarıma sordum ve büyük bir çocuğunluğu “seranad’ı hala okumadın mı?” Diye sordu. Bende kendimdeki bu eksikliği hızlı bir şekilde giderme içgüdüsüyle kitaba başladım. Her gece 50 sayfa okusam 9-10 günde bitirebilirim sonuçta vakitten bol bir şeyim yok kafasıyla kitaba başladım. Başlar başlamaz içine hapsoldum ve bir kadın olmanın zorluğunu okudum. Bir soykırımı okudum. Bir aşk’ı okudum. Bir hayatı okudum. Profesör’ün karısına me kadar aşık olduğunu 60 sene sonra bile aşkın asla ama asla ölmeceğini gördüm. Kitabı okurken bize berilen bilgileri kitabı okumadığım zamanlar da araştırdım. Struma faciasını o deniz mezarlığı hem okudum hemde kısa belgesellerini izledim. Mükemmeldi... tabi olay olarak değil hikaye olarak. Arkadaşlarımın tepkisinin ne kadar haklı olduğunu anladım. Umarım profesör ve sevgili karısı Nadia karadenizin hırçın sularında birbirlerini bulmuşlardır ve suyun altında sadece onların seranad’ı çalıyordur. Ve umarım günün birinde benimde yazdıklarım okunur..
Katya’nın yazı okuduğum 3. Trevanian kitabıydı ve belkide beni en çok etkileyeni oldu. Bu kitaba inceleme yazmayı spoiler vermeden nasıl yapıcağımı düşündüm saatlerce. Bir yaz aşkı olamayacak kadar romantiklikten uzak ama bir o kadar duygulu. Bir macera kitabı olamayacak kadar basit ama bir o kadar geren bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Paul ve Katya karakterlerinin hikayeleri ve yazarın günlükvari bize anlatım şekli beni çok fazla etkiledi. Aşık olduğu kadına her şeyden çok değer veren bir doktorun çaresiz kaldığı anda bile kendinden daha çok bir kadını düşünmesi beni etikledi. Basit bir çakıl taşının aslında ne kadar değerli olduğunu önemli olanın basit şeylerin bile büyük anlamları olduğunu bir kez daha hatırladım. Kahramanımızın ona her buluşmada verdiği basit bir çakıl taşı, Katya için ona dünyaları vermekti ama küçük parçalar halinde. Bu o kadar güzel bir düşünceki. Lütfen bu ince düşüncelerle dolu ince kitabı okuyun. Günde 100 sayfadan ömrünüzden 2 güncük feda edin ve hayatınız boyunca Katyayı hatırlayın...
Aydınlanma1000Kitap
Büyük hevesle okuduğum şibumi’nin devamı daha doğrusu ortasında bize anlatılmadan hızlıca geçilen kısmı anlatmakta. Ne yazık ki Trevanian mahlasını kullanan Rodney William Whitaker tarafından yazılmadı fakat yeni yazarı Don winslow yani yeni Trevanian eskisini aratmadı. Betimlemeleri ve karakterler hikayeleri tıpkı Rodney gibi içeriği bol ve bize çok güzel aktarılıyor. Fakat geçiş kısımları numaralandırılmış ama numara başında kısa başlıklar olabildi tıpkı şibumide ki gibi. Büyük ihtimalle kitabı Rodney yazsaydı kitap 462 sayfa yerine 800 sayfa civarında olurdu ama yine de güzel bir kitap. Yan karakter olan Güve’nin hikayeye girişi ve dostluklarının nasıl başladıklarını öğrenmek beni mutlu etti açıkcası. Solange karakteri betimlenebilecek en güzel kadın olduğunu düşündürttü bana. Poker kısmını okurken ki heyecanım anlatamam sizlere sinek yedili geldiğinde kitabı kapatıp bir sigara yaktım. Yeraltı tünel kısımlarında bende Solange gibi darlandım ve sabahın beşinde çıkıp bir hava aldım. Bütün samimiyetim ile söylüyorum ki lütfen okuyun, okutun ve kütüphanenizde bulundurun.
Hasretinden Prangalar EskittimŞiir
Hasretinden prangalar eskittim,ilk kez 1968 yılında yayınlandı. O tarihten günümüze defalarca baskı yaptı. Bir birini takip eden birkaç kuşak sosyalist ve devrimcinin ellerinde, sözlerinde ve şarkılarındaydı. Bir çok kişinin acı tatlı hatıralarında unutulmaz bir yeri oldu. Ahmed Arif şiir bakımından Nâzım Hikmet’in bulunduğu çizgide gelişmiştir. Aralarında ki önemli fark ise Nazım şehirlerin şairidir. Ovalardan seslenir insanlara. Ahmed Arif ise dağları söyler. Asi ve yaşlı dağları. Ben metis yayınlarının 20. Basımını okudum ve şiir kitaplarında en çok rahatsız olduğum ağaç israfına denk geldim bu basımda. Şiirlerin bir çoğu sayfalara paragraflar halinde yazılmış bu beni rahatsız etti. Fakat bu eserin güzelliğinden ödün vermez. Ahmed Arif kıymeti sonradan anlaşılan şairlerimizdendir bana göre ve bu kıymeti sizde anlayın.
Sevilmek kimin hakkıdır bilir misiniz?
Mektubu Leylasına ulaşsın diye 25 kuruşluk posta pulu için hamallık yapan “AHMED ARİF’in”..