Orkun Derikli
@Orkunder
31 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Orkun Derikli tekrar paylaştı.
Uzun zamandır öykü kitabı okumadığımı farkettim. Farklı ve güzel bir öykü kitabı ile buluşmuş olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
Dokuz öykünün, dokuzu da birbirinden güzel. Biraz sıradışı kurguları, sade duru anlatımı ile her bir hikâyenin ardından biraz daha devam etseydi dedim. Konuları hayatın içinden olmakla birlikte biraz fantastik biraz masalsı... Olmaz olmaz da ya olursa tarzında. Yöresel dilin, biraz argoya kaçan ifadeler de hikayelere ayrı bir hava katmış. Okurken o atmosferi yaşatıyor.
Hokka Divit, Cevdet'in Kısmeti ve Kül Tablası hikâyelerini daha çok sevdim.
Son hikayeye kadar da, alıntıları ile kitapta yer alan Kemal Koton''u çok merak ettiğimi itiraf etmeliyim.
Tadı okurun damağında kalacak olan bu öykü kitabını türü seven tüm okurlara tavsiye ediyorum.
da bir gayesi var. Gece balıkçılara, gündüz evsizlere barınak olurlar. En yenisi bir yüz yıllık vardır. Dilleri olsa neler anlatırlardı kim bilir. Sense kalkmış, daha birkaç yıllık ömrünle, yorulduğundan, yıprandığından bahsediyorsun! Hay babam vay...”
Orkun Derikli tekrar paylaştı.
Metin Nart benden biraz büyük. İstanbul’un hemen hemen aynı yerlerinde doğup büyümüşüz. Onun geçtiği sokaklardan biz de geçmişiz. Bunu Zellenbur öyküsünü okurken bir daha anladım. Kitaptaki öyküleri beğendim. Kemal Koton imgesi adeta kitabın çimentosu olmuş. Cevdet’in Kısmeti ile masal dünyasına göz kırpan yazar, Hokka Divit ile zekasına hayran bıraktırıp finali zirvede bitiriyor.
Orkun Derikli tekrar paylaştı.
İSTANBUL I SÖYLEŞİ&İMZA GÜNÜ
7 EKİM CUMARTESİ 13.30-15.00
PENGUEN KİTABEVİ SUADİYE
Orkun Derikli tekrar paylaştı.
yedi yıl olmuş son kitaptan beri. merakla bekliyordum. beklentim büyüktü. bayıla bayıla okurum diyordum. on öykülük toplam hayli zayıf bir öyküyle başlayınca şaşırdım. ikinci öykünün klişe olması yetmezmiş gibi duyarlılık kastığını görünce irkildim. kaldı sekiz bari onlar iyi olsun derken üçüncü öyküde melih gökçek'e de sallayınca tükendi sabrım ama olsun inatla ilerledim. aynı vasatlıkta ilerledi kitap. "bayram" gibi berbat bir öykü var mesela. ne anlatıyor, ne demek istiyor niye bu kadar ajitasyona dalıyor anlayamadım. "bir dost" da aynı berbatlık ve anlamsızlıkta. "yangınlar"da bildik bir arzuyu bu kadar güzelleye balladıra anlatınca ne oluyor anlayamadım yine. bir tane bile mi iyi öykü olmaz. olmayınca olmuyor. onda on berbatlığa şaşırdım. yoksulluk, adaletsizlik, kadına şiddet, kayıplar, faili meçhuller, kürtlere yapılan haksızlıklar vb temalar üzerine kurulmuş öyküler. aşırı klişe çatılar üzerinde yeni hiçbir şey söylemeden geziniyor. bu kadar bildik neredeyse ezberden olunca etkisiz ve çarpmıyor da. bütün bu dert edindiği temaları iyice deşerek denemeler yazıp onu kitaplaştırsaymış keşke. öykü görünümlü bu vasatlığa maruz kalmak istemezdim.
