Özümü dinləyərkən mən belə özüm haqqımda yanılarkən, hətta bəzən nə demək istədiyimi özüm belə başa düşə bilməzkən, kim bilir başqaları məni anlamaqdan nə qədər uzaqdır.
"Merhaba" dedim. "Nasılsın bakalım,nereye böyle?"
Yüzünden ve sesinden,mutluluk fışkırıyordu àdeta. "İşe gidiyorum abi,işe, milleti tartmaya" dedi ve arabadaki kantarı gösterdi. "Çorba parası çıkıyor mu bari?" dedim.
"İş çok abi,çalışacak adam yok. Yüz simit sat, 25 lira kàr var. İnanma iş yok diyene,yalan söylüyor. Çalışana iş var,tembele iş yok. Haydi eyvallah...." Dersini verip gitti. Ardından bakakaldım. Kimseye yük olmadan,alın teriyle kazanan,bu insanın mutluluğu da benim.