Alpay Şirin
@Osirisis
Primum non nocere
189 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Onun korkunç ekibi, fâni insanlara
Galip geldi orada, yakıcı uçuruma yuvarladı,
Onlar şaşkındı, ama ölümsüz; fakat onun felaketi
Ona daha büyük gazap getirdi, çünkü şimdi
Hem kayıp mutluluk hem de süregelen acı var
Ona işkence yapan: meşum gözlerle etrafa bakınır
Ki o gözler dehşet gördü, keder gördü,
İnatçı katı gururla ve sabit nefretle karışık;
Aniden, bir meleğin gözleriyle görüyor
Kederli, berbat ve vahşi durumları;
Korkunç bir zindan, her tarafı çevrili, kapalı,
Büyük bir ocak alev alev yanıyor, ama bu alevlerden
Işık saçılmıyor da zifirî karanlık doğuyor
Bu karanlıkta sadece elem, keder, üzüntü var,
Acı, keder dolu bu yerler, barış ve huzur
Asla duramaz buralarda, umut asla uğramaz
Burada olan, buraya gelen hep sonsuz işkence,
Hâlâ zorluyor, kışkırtıyor ve korkunç bir tufan geliyor
Hep yanan sülfür bir türlü tükenmiyor.
Bu yeri Ebedî Adalet hazırladı, o asiler için,
Onların hapishanesi burada tahsis edildi
Korkunç karanlıkta ve onların yeri belirlendi
Tanrı'dan ve Cennet aydınlığından çok uzaklarda
En uzak yerden üç kat uzaklıkta.
Ah, düştükleri yerden ne kadar da farklı burası!
Onunla beraber düşen yandaşları hep şaşkın,
Seller, fırtınalar ve korkunç alevler içinde,
O çabuk anlıyor ve yan tarafına yuvarlanıyor,
Bir yandan güçlü bir yandan da suçlu oluyor,
Uzun süre sonra Filistin'de biliniyor ve ona isim veriliyor
Beelzebub diye. Ki ona Başdüşman diyorlar
Cennet XXXIIIEdebiyat
Bundan sonra gördüklerim sığmaz sözcüğe,
bu görüntü karşısında yetersiz kalır dilimiz,
bu yoğunluğa dayanamaz belleğimiz.
Düşünde her şeyi görürken, düş sona erince
ayrıntıları anımsamayan,
gördüklerinden izlenimler kalan
biri gibiyim şimdi, çünkü ne gördümse
silindi, ama yüreğimde dipdiri
gördüklerimin izlenimi.
Güneşte böyle erir kar;
Sibylla'nın ince kâğıtlara açtığı
falları da böyle savururdu rüzgâr.
Cennet XXXEdebiyat
Bizden belki altı bin mil uzakta
altıncı saat ışıyıp da, dünya
gölgesini ufka uzattığında,
öyle bir konum alır ki
bizden en uzak göğün merkezi,
yere ulaşmaz artık kimi yıldızların ışığı;
ve yol aldıkça güneşin akça pakça uşağı,
gökteki yıldızlar birer birer söner,
en güzel yıldız en son söner.
Beni dize getiren ve içerdiğince
içerildiği izlenimi veren noktanın çevresinde
sürekli dönen melekler de, öyle
ağır ağır söndüler gözlerimin önünde:
başka bir şey göremeyişim ve sevgim,
Beatrice'ye çevirtti gözlerimi.
Şimdiye dek onunla ilgili söylediklerim
yanyana getirilseydi tek bir övgüde,
yetmezdi şimdiki güzelliğini belirtmeye.