Alpay Şirin
@Osirisis
Primum non nocere
189 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Başı tedavi edilip sarıldıktan sonra David dışarı çıkıyor, gözü kapalı, bileğine de bir buz torbası bağlı. Bekleme odasında Bill Shaw'u bulunca şaşırıyor. Kendisinden bir baş, daha kısa olan Bill, David'i omuzlarından tutuyor, "Dehşet verici," diyor, "korkunç bir şey. Lucy bizim evde. Kendi gelip alacaktı seni ama Bev bırakmadı. Nasıl bıraksın?"
"İyiyim. Hafif yanıklar var, o kadar. Gecenizi berbat ettiğimiz için üzgünüm."
"Saçmalama!" diyor Bill Shaw. "Arkadaşlar bu günler içindir. Siz de olsaydınız aynı şeyi yapardınız."
Bu art niyetsiz sözler, David'in içine işliyor, aklından çıkmıyor. Bill Shaw, kendisinin, yani Bill Shaw'un başına bir darbe alıp sonra da yakılması durumunda onun, yani David Lurie'nin hastaneye gideceğine, bir gazete dışında okunacak tek bir şey olmayan bekleme odasında oturup Bill'i alıp evine götürmek üzere orada bekleyeceğine inanıyor. Bill Shaw, bir kerecik birlikte bir fincan çay içti diye David Lurie'nin arkadaşı olduğuna inanıyor, ikisinin birbirlerine karşı yükümlülükleri olduğuna da. Bill Shaw haklı mı, haksız mı? Olsa olsa iki yüz kilometre uzaktaki Hankey'de doğmuş olan ve bir nalburda çalışan Bill Shaw, kolay kolay arkadaşlık kurmayan erkekler olduğunu, erkekler arasındaki arkadaşlık konusunda aşırı kuşku duyan erkekler bulunduğunu bilmeyecek kadar az mı tanıyor insanları? Eski ingilizcedeki "freon" ve "freond"dan, yani "sevmek"ten türeyen, çağdaş İngilizcedeki "friend". Bill Shaw'un özünde, çay içmek bir sevgi bağı mı kurar?
Reklam
Zavallı Katy, yasta. Hiç kimse istemiyor onu, o da bunu biliyor. İşin tuhaf yanı, dört bir yanda yavruları vardır mutlaka, yavrularını Katy ile paylaşmaktan mutlu olurlar. Ama Katy'yi davet etmek onların elinde değil. O yavrular evdeki mobilyaların, güvenlik sisteminin bir parçası. Köpekler bize kralmışız gibi davranıyor, bizse onlara eşya muamelesi yaparak karşılık veriyoruz.
Bu konunun gizli tutulması gerekir ama elbette tutulmaz, elbette insanlar dedikoduya başlarlar. Öyle olmasa, öğretmenler odasına girdiğinde konuşmalar neden kesilsin, şimdiye kadar samimi olduğu genç bir meslektaşı, neden çay fincanını masaya bırakıp odadan çıksın, çıkarken de bakışları onu delip geçsin? Baudelaire dersinin ilk saatine neden yalnızca iki öğrenci katılsın?
Dedikodu değirmeni, diye düşünüyor, gece gündüz dönüp insanların adını öğütüyor. Dürüst insanlar toplumu; kıyıda köşede, telefonlarda, kapalı kapılar ardında görüşüyorlar. Neşeyle fısıldaşıyorlar. Schadenfreude(1). Önce hüküm, sonra mahkeme.
Bre kız, ne ağlarsın sızlarsın ağa diye
Yandı bağrım, kıyıldı içim
Meğer senin ağan yok mu olmuştur
Yüreğine kaynar yağlar mı dökülmüştür
Kara bağrın mı sarsılmıştır
Ağa diye ne ağlarsın, ne sızlarsın
Yandı bağrım, kıyıldı içim
Karşı yatan Kara Dağ'ı sorar olsam yaylak kimin
Soğuk sularını sorar olsam içit kimin
Tavla tavla şahbaz atları sorar olsam binit kimin
Katar katar develerini sorar olsam yüklet kimin
Ağıldan akça koyunu sorar olsam şölen kimin
Karalı göğlü otağı sorar olsam gölge kimin
Ağız dilden kız kişi haber bana
Kara başım kurban olsun bugün sana
Reklam